Nederlanders dénken, dat ze goed Spaans spreken…

Nederlandse uitglijders in Spaanse taal: 

Een Nederlander die bij de afdeling vers vlees van een supermarkt, temidden van tientallen wachtenden klanten, denkt kip te bestellen en zegt: “Dame un kilo de polla,” lokt onbedaarlijk gelach bij zijn omstanders uit. Men heeft namelijk niet om kip (pollo) maar, om een ruime hoeveelheid van het mannelijke geslachtsdeel gevraagd. 

Een man die aan iemand wordt voorgesteld en tegen die persoon “encantada” (aangenaam) zegt terwijl er handen worden geschud bij de kennismaking, lokt op zijn minst een glimlach uit bij de tegenpartij. Net zoals een vrouw, die “encantado” (aangenaam) zou zeggen in dezelfde situatie.

“Verde” heeft naast de betekenis van “groen” of “vers”, ook de figuurlijke betekenis van “nieuwkomeling”: “estar verde”, een groentje zijn. “Iemand zwart maken” is: “poner verde a alguien”, maar “ponerse verde” wil niet zeggen: “groen worden”, maar “zich blauw ergeren!” Een wat schalkse betekenis van “verde” is te vinden in “viejo verde”, ouwe snoeper; “viuda verde”, lustige weduwe en “chistes verdes”, schuine moppen. “Pisaverde” is: ijdeltuit. 

“De huisarts zegt, dat ik naar de otorrinolaringólogo moet.” 

“O, hoe lang heb je nog te leven?” 

(Een otorrinolaringólogo is Spaans voor een keel- neus- en oorarts.)

Dit zijn zo maar enkele voorbeelden van missers en uitglijders van buitenlanders die in Spanje zijn gaan wonen en er de taal met vallen en opstaan leerden kennen. 

Nederspaans
Veel Nederlands op de camping denken, dat ze het Spaans redelijk goed beheersen, maar in feite praten ze ‘Nederspaans’, zoals uit bovenstaande voorbeelden blijkt. Het klinkt soms zo goed, dat het bijna écht Spaans lijkt. Maar in werkelijkheid is het voor de Spanjaard uitermate koddig om te horen. Johan Cruijff had in zijn Spaanse periode patent op het doen van dergelijke uitspraken.

Kinderen
Men kan zich dagelijks met Nederspaans bezighouden. Zelfs kinderen van in Spanje woonachtig zijnde Nederlanders corrigeren volwassenen regelmatig op hun taalgebruik. Zoals bij het gebruik van de b en de v. Dat zijn in Spanje zeer verschillende letters, net als de achtervoegingen, bij bepaalde woorden en die een andere wending aan de betekenis ervan geven.  Zo is er bijvoorbeeld een wereld van verschil tussen “tienes” (je hebt) en  “tienes que” (je moet).  Kleine kinderen zijn daar uiterst gevoelig voor.

Vervelende mensen

Spanje wordt zo vaak gezien als het land waar men graag naar toe gaat op vakantie, “maar het is zo jammer, dat er Spanjaarden wonen, want het zijn zulke vervelende mensen. Ze willen je niet begrijpen.” Dit is uiteraard een wijdverbreide misvatting.  Men kan ook een lans voor het Spaans breken. Om het toegankelijker te maken en het vooral ook van een ludieke kant te bekijken. 

Waarom is het Spaans voor veel Nederlanders de mooiste taal ter wereld? “Het is zangerig en rijk met prachtige woorden en Spaanse liederen zijn prachtig om te horen, ook al begrijpt men er geen woord van. En het Spaans heeft veel nuances, die de taal alleen maar mooier maken.  

Boekje

In opdracht van Thomas Rap te Amsterdam is in het najaar van 1992 een uiterst leerzaam en vermakelijk boekje uitgegeven. Het is samengesteld door Renée van Epenhuysen en Frieda Kleinjan en het werd gezet en gedrukt bij Hooiberg te Epe. De titel is:  

- “De Taalvos  Spaans” ISBN 90 6005 431 8.

Het is een bijzonder interessant naslagwerkje voor Nederlanders met een redelijke basiskennis Spaans en een meer dan gemiddelde interesse in deze taal. Het is vooral voor hen die willen weten waarom in het Spaans “una bateria” geen batterij is en, waarom “una rampa” geen ramp is.