2.000 panden aan de Canarische kusten moeten worden afgebroken

De Spaanse Staat is niet bereid private panden toe te staan op minder dan 100 meter van de kustlijn. De betreffende eigenaren klagen, dat men privé-woningen afbreekt maar de grote hotels niet.

Het Pension van Melenara (Gran Canaria).

Ongeveer 2.000 panden op de Canarische Eilanden staan op het punt afgebroken te worden, omdat ze op zogenoemd dominio público marítimo-terrestre (openbaar kustgebied) staan. Het betreft van alles, van hutten tot luxehotels en alles wat daar tussen zit, zoals vrijstaande woningen, toiletgebouwtjes, restaurants en logiesbedrijven, sommigen verkeren in een vervallen staat en sommige zijn nieuwbouw. Een groot deel van deze panden is gebouwd voordat de Ley de Costas (Kustwet) van 1988 in werking is getreden en andere,  pas nadat deze wet er gekomen is.

Het grootse deel van deze panden, ongeveer 1.500, staat in de provincie Santa Cruz, voornamelijk op Tenerife en La Palma. De 500 overige panden staan verspreid over de eilanden Gran Canaria, Lanzarote en Fuerteventura.

De Spaanse Regering is, via het Directoraat-generaal voor Kustzaken, vastbesloten in haar voornemen om ze allemaal af te breken, omdat men te berde brengt, dat het om niet toegestane panden gaat. Dit, terwijl de Canarische Regering haar terughoudendheid al getoond heeft voor tenminste de helft van deze panden en gevraagd heeft, dat men de wet flexibel toepast, speciaal als het gaat om woonkernen, zoals het geval zou kunnen zijn met El Golfo op Lanzarote, of Tufia op Gran Canaria.

De woonkern Tufia (Melenara-Gran Canaria)

Zonder echter iemand schrik te willen aanjagen, heeft Demarcación de Costas (Kustdemarcatie) het oog laten vallen op ten minste 1.500 van deze panden. En dit getal komt overeen met de opening van procedures voor het herstel van het publieke domein; enkele zaken zijn zeer bekend, zoals die van de chalets in Hoya Pozuelo. Vanuit Madrid brengt men te berde, dat de uitvoering van de betreffende wet hard is, maar, dat deze is, zoals die zal moeten zijn.

Ley de Costas 22/1988
Deze Kustwet verbiedt bebouwing direct aan de kust, in de duinen, op klippen en stranden. Tegelijkertijd beschermt de Wet een kuststrook landinwaarts, die als openbare ruimte wordt aangemerkt. Panden die op deze kuststrook staan en die voor 1988 een vergunning kregen of gebouwd zijn, gaan over in Staatseigendom. De eigenaren kunnen een gebruiksrecht van maximaal 60 jaar aanvragen, maar ze kunnen hun eigendom echter niet verkopen en, zonder toestemming, ook geen verbouwingen plegen. De precieze grensbepaling van gebieden op deze beschermde kuststrook, die Staatseigendom zijn, loopt al jaren en moet in 2011 door het Ministerie van Milieu afgerond worden. Aldus de Wet.

Een van de meningsverschillen tussen de Spaanse Staat en de Canarische Regering is, dat eerstgenoemde onder ‘openbare ruimte’ een gebied verstaat, dat tot aan 100 meter uit de kustlijn reikt en, dat alle private constructies op deze kuststrook afgebroken moeten worden; terwijl het Regionale Regeringskabinet van mening is, dat alle bestaande woonkernen die op ‘ten minste 20 meter afstand van de kustlijn (bij vloed)’ staan, bewaard zouden kunnen blijven.

Protest op Tenerife tegen het slopen van woningen op de kuststrook.

Maar het is niet alleen een kwestie van regeringen, maar ook van personen. De bewoners die door deze sloop getroffen zullen worden, zijn begonnen zich te verenigen, door te starten met een platform wat is opgericht door de inwoners van Chovito in de Tinerfense gemeente Candelaria. De leider van deze beweging, Tomás González, is al zover gekomen, te verzekeren, dat 35% van de woningen op de Canarische Eilanden in gevaar verkeert. Men klaagt bovendien, dat de sloop vooral eenvoudige woningen betreft en niet de grote luxehotels die op het publieke domein zijn gebouwd.

AANKLACHTEN
De dossiers zijn geopend, vanwege aangifte die gedaan is door iemand of door een overheid. Maar er kunnen echter vele jaren liggen tussen het openen van een dossier en het afsluiten ervan met sloop. De belanghebbende beschikt over de mogelijkheid om in beroep te gaan - wat lijkt te zullen gaan gebeuren in  het geval van bewoonde panden - en vervolgens kan men in hoger beroep gaan, tot aan het Hooggerechtshof van Canarias toe.

In sommige gevallen bereikt men, met het eensgezinde optreden van andere overheden, vriendschappelijke overeenkomsten, die er zelfs toe kunnen leiden, in het geval van nieuwbouwwoningen, dat deze worden erkend als sociale woningbouw.

El Golfo - Lanzarote.

De meest getroffen woonkernen in de provincie Las Palmas zijn Tufia, Hoya Pozuelo, het pension van Melenara en een logiesbedrijf in Tauro op Gran Canaria en verder Costa Teguise, Caleta Famara, La Santa en El Golfo op Lanzarote en Los Molinos, Pozo Negro, Jacomar, Majanicho, Puerto Lajas en Puertito de la Cruz op Fuerteventura.