Canario’s verkiezen werkloosheidsuitkering boven verhuizen voor werk op het eiland

Het arbeidsaanbod lijkt hen weinig profijtelijk, want het brengt meer kosten dan inkomen met zich mee, of het staat niet in verhouding tot de werkloosheidsuitkering – als ze die al een hebben. Dit, vanwege het lage salaris en het nauwelijks zekerheid hebben van een ‘vaste’ baan, die in de meeste gevallen slechts tijdelijk is.

Canario’s verkiezen liever het ontvangen van een werkloosheidsuitkering, dan het hebben van een baan ver van huis waarbij ze niet meer verdienen, dan wat ze aan werkloosheidsuitkering ontvangen. Dit is een van de conclusies die men kan lezen in een rapport, dat is opgesteld door het Observatorio Canario de Empleo (Obecan) en door de Fundación Fifede.

Het rapport maakt ook duidelijk, dat men de Canario’s er van niet mag beschuldigen “weinig werklustig” te zijn. Want men moet er rekening mee houden, dat werken de weg is waarmee het grootste deel van de bevolking inkomsten verwerft om van te leven.” Daarom zijn de beslissingen over het werk in de meeste gevallen geen individuele zaak, maar een familieaangelegenheid. “En de familie functioneert als een warm nest in gevallen van werkloosheid.” In feite lijkt het er in veel gevallen op, dat mensen blijven hopen een baan te zullen vinden in de plaats waar ze wonen, omdat er een ondersteuning is van de familie, die ze anders “weggooien”.

Oorzaken van werkloosheid

De studie laat zien, dat er op de Canarische Eilanden vier oorzaken zijn die werkloosheid veroorzaken. En de eerste die het moeilijk maakt, dat het aantal geregistreerde werklozen afneemt op de eilanden, is de sterke druk van de bevolkingssamenstelling.

 Concreet vertoont de bevolkingspiramide op de Canarische Eilanden, samen met die van Andalusië, Murcia en de Balearen, in vergelijking met heel Spanje, een  “stamvorm”: er is een kleiner bevolkingsaantal in oudere leeftijdsgroepen, wat bovendien aangeeft, dat er een groter aantal personen is in de middelbare leeftijd - de leeftijd waarop men werkt . En, dat er een brede groep jongeren is, die zich op de arbeidsmarkt begeeft, wat een grote druk op die arbeidmarkt veroorzaakt.

Een algemeen voorbeeld van een ‘stamvormige’ bevolkingspiramide.

 Een andere reden is de weinige werkmobiliteit van de Canarische burgers. Men gaat niet naar het Zuiden, of naar andere eilanden, ondanks het feit, dat in de afgelopen jaren er zich in bepaalde  gedeelten van de grote steden belangrijke, economische ontwikkelingen hebben voorgedaan; juist daar waar het grootste gedeelte van de bevolking zich concentreert.

Volgens het door Fifede en Obecan uitgwerkte rapport, is de terughoudendheid van de werkloze Canario’s om van adres te veranderen “een belangrijke handicap” op het moment, dat het op het  bezetten van banen aankomt in de werkgelegenheid die men in deze uiterst actieve gebieden creëert.

Daarbij moet men de brede ontwikkeling van de Canarische arbeidsmarkt optellen in de vraag naar werknemers op arbeidsplaatsen voor laaggeschoolden, die veel werkloze Canario’s niet accepteren. “Dit veronderstelt een terrein te zijn, waarop de banen bezet worden wordt door werkzoekenden die niet afkomstig zijn van de Archipel,” zo geeft men in het rapport aan.

De werkende vrouw

De derde oorzaak voor werkloosheid op de Canarische Eilanden, “is de intense inlijving van vrouwen op de arbeidsmarkt, die een ’ware revolutie’ lijkt te zijn. Het is een feit, dat telkens meer vrouwen die willen werken, “een grote druk uitoefenen op de arbeidsmarkt. Er zullen nu meer banen gecreëerd moetwen worden, om te zorgen, dat de werkloosheid niet groeit.”

Het aantal vrouwen dat is gaan deelnemen op de arbeidsmarkt is op de Canarische Eilanden met ruim 25% gestegen, waardoor deze autonome regio bovenaan de ranglijst staat voor wat betreft actief, werkende vrouwen.

 De vierde en meest recente oorzaak, dat er zoveel personen zonder werk zijn, is het creëren van laag gekwalificeerde banen in sectoren zoals de bouw en de horeca, dat in contrast staat met een beter geschoolde Canarische bevolking. Dit heeft ertoe geleid, dat de Canario’s veel werkaanbod afwijzen, in de hoop, “dat er iets beters komt”.

Wat er uiteindelijk gebeurt, is, dat deze laag gekwalificeerde banen: schoonmaakpersoneel, kelners, enz. worden bezet door personen die niet van de eilanden afkomstig zijn.