9% inwoners Las Palmas de Gran Caria is immigrant

Onder de 134 in Las Palmas de Gran Canaria geregistreerde nationaliteiten is Colombia het zwaarst vertegenwoordigd, gevolgd door Marokko en Cuba.

9% van de in 2007 legaal in de hoofdstad van Gran Canaria wonenden is immigrant, dat is sinds 2000 een stijging van 311%. Dit blijkt uit de gegevens van ‘Diagnóstico de Inmigración’ (Immigratiediagnostiek) van de hoofdstad.

Deze studie, de eerste in zijn soort die men in de hoofdstad van Gran Canaria uitvoert, laat zien, dat 46,46% van de immigranten die op het eiland wonen, in de hoofdstad verblijft, waar 134 nationaliteiten geregistreerd staan. De meeste immigranten zijn afkomstig uit Colombia (4.554). Zij worden gevolgd door Marokko (3.965) en Cuba (1.989).

Tot de tien landen met de grootste aanwezigheid horen ook:

• Mauritanië (1.879),
• Italië (1.875),
• Argentinië (1.813),
• Ecuador (1.483),
• China (1.408),
• Venezuela (1.087),
• Bolivia (1.006).

Per wijk gezien woont 50% van de buitenlanders in het Haven-Canteras-kwartier, gevolgd door het Centrum en de Ciudad Alta (Bovenstad).

De wethouder voor Sociale Zaken van Las Palmas de Gran Canaria, Marcela Delgado, benadrukte: “Wij denken altijd maar, dat het grootste deel van de immigranten uit Afrika afkomstig is, maar, dat is niet zo. Het grootste deel komt via havens en vliegvelden.”

Bovendien gaf Delgado aan, dat dit is vastgesteld vanuit het Padrón Municipal de Habitantes (Gemeentelijk Bevolkingsregister), waardoor men een “onderzoek” zal openen, om het aantal immigranten vast te kunnen stellen van wie de verblijfsstatus niet is gereguleerd.

Volgens de wethouder is het doel van de Gemeente, om op een “ solidaire” manier te werken, om de integratie van deze personen te bevorderen en “xenofobisch denken” te voorkomen.

Daartoe zijn diverse projecten opgesteld in het kader van het programma ‘Conviviendo entre culturas’ (‘Samenleven tussen culturen’). Volgens Marcela Delgado, die benadrukte,dat het samenleven prima gaat, “werkt men vooral met kinderen die in de schoolleeftijd zijn.  Door de bevordering van communicatie over en weer tussen directies, diverse centra en familie van de leerlingen.”