Agaete leeft al een jaar zonder ‘Gods vinger’

Het vissersdorp Agaete beleeft de eerste verjaardag zonder haar voornaamste herkenningssymbool. De tropische storm met de naam ‘Delta’ vernielde op 28 november 2005 de Dedo de Dios (Vinger Gods). Ondertussen blijven de aangekondigde projecten, om de symboolfunctie van dit natuurmonument levend te houden, op de plank liggen. Dit in afwachting, van het vrijmaken van de nodige financiële middelen en de noodzakelijke ambtelijke afhandeling van de betrokken instanties.

Het verlies van de Dedo de Dios (Vinger Gods) of Roque Partido (Afgescheiden Rots) laat een onnoemelijk nostalgisch gevoel achter in het dorp. Aan de voet van de overblijfselen van het natuurmonument, waarvan een deel door erosie in zee is gestort, was het na enkele dagen mogelijk het kruis uit zee te redden. Dit kruis was tientallen jaren geleden door enkele buitenlanders op het hoogste gedeelte van het natuurmonument geplaatst, wat de dood van een van hen veroorzaakte.

‘Een van de droevigste dagen’, ‘het is jammer’, ‘een symbool van Gran Canaria is niet meer’, waren enkele van de reacties in november 2005.

Amputatie van de Dedo de Dios, ten gevolge van windstoten van meer dan 100 kilometer per uur, zorgde voor oprichting van een comité van deskundigen. Zij moesten onderzoeken, hoe te handelen, om ontstane schade aan het herkenningsbeeld van Agaete te vervangen.

Alle voorstellen zijn verzameld zijn in een rapport. De enige suggestie, waarvan het er op lijkt, dat deze effectief begint te worden, is het afbouwen van het van het monumentale bouwwerk van de kunstenaar Pepe Dámaso, dat in de nabijheid van de sporthal staat. De Gemeente zal de laatste fase van de bouw van dit culturele centrum, plus de aanleg van de omgeving ervan, financieren. Zo heeft burgemeester Antonio Calcines aangekondigd.

‘De overige initiatieven blijven bestaan, zonder, dat er zicht is op de verwezenlijking ervan. Dit, ondanks, dat de Dedo de Dios een waardige behandeling verdient vanwege zijn historische, artistieke, landschappelijke, geologische, symbolische en gevoelsmatige waarde die deze oproept,’ zegt de burgemeester. ‘In totaal zijn er 12 constructieve voorstellen gedaan en zijn de nieuwe ideeën nog niet uitgeput, die, ongetwijfeld, gedaan zullen worden over dit onderwerp.’

Het verhaal omvat de uitwerking van een project, dat uitgaat van het gebruik van geconcentreerd laserlicht, dat het mogelijk maakt dit gebied te voorzien van een toegevoegde esthetiek. Dit zou het mogelijk moeten maken, ‘de herinnering aan het symbool levend te houden en Agaete zou kunnen rekenen op een waardevolle toeristische reclame.’

Een tweede voorstel bestaat uit de constructie van een beeldhouwwerk op de rotswand, ‘dat de evolutie van het natuurmonument moet voorstellen.’ Daarnaast zou er een observatorium geïnstalleerd moeten worden op het eind van de pier in de haven van Las Nieves, waarover men, volgens de burgemeester, in onderhandeling is met het Ministerie van Infrastructuur van de Regionale Regering.

Het eerste wat er moet gebeuren, is het monumentale werk van de ‘Dedo de Dios’ van Pepe Dámaso aanpakken met ‘originele fragmenten.’ Vervolgens moet er een aanvraag worden ingediend bij de Autonome Regering, die de Dedo de Dios uitroept tot Natuurmonument. Verder moeten er culturele evenementen worden georganiseerd en moet de originele afbeelding van de Dedo de Dios opgenomen worden in het wapen van Agaete. Ook de financiële donaties voor alle initiatieven moeten gestimuleerd worden. Er moet een Dedo de Dios-stichting worden opgericht. Er moet een ideeënwedstrijd worden uitgeschreven voor een kunstwerk op een van de rotondes van de weg naar Puerto de Las Nieves. Ook moet de bevolking van Agaete worden geënthousiasmeerd, evenals de locale politici, dat men de voorgestelde initiatieven bestudeert of definitief adopteert ‘zonder partijpolitieke invloed’.