Antonio (Cleto) Quintana, heer van de ezels, muildieren en paarden

Anacleto, zoals iedereen hem kent, is een symbool in de bergen van Gran Canaria, nadat hij in het Zuiden tartanero (koetsier van een klein tweewielig rijtuig met kap) was.

Anacleto.

Hij is 79 jaar geleden geboren op de Lomo de Juan Mato, ter hoogte van het Siberio-stuwmeer. Hij werd gedoopt in El Carrizal de Tejeda, bij gelegenheid, toen de pastoor nog een keer per maand voorbijkwam. En, sinds hij kon lopen, hield hij zich bezig met het vee van zijn veel te vroeg overleden vader, dat hij hield in het afgelegen hooggebergte.

Van zijn vader erfde hij het werk, de liefde voor de dieren en de bijnaam, Anacleto of Cleto. Deze naam vergezeld hem nog steeds op zijn omzwervingen langs jaarmarkten en dorpsfeesten in het middel- en hooggebergte van het eiland en bij zijn hulp aan zieke dieren, een taak waarin hij een goede naam heeft opgebouwd.

Hij groeide op met het vee en trok wandelend met de dieren heen en weer, al snel raakte hij gehecht aan de beesten, begon ze te leren kennen en ging van ze houden. Paarden, muildieren en ezels waren en blijven zijn passie. Hij brengt het grootste gedeelte van de dag bij ze door op een boerderij die zij hebben gehuurd in El Morro de la Era, in El Juncal de Tejeda. Terwijl zijn echtgenote en zijn vier zonen in het huis van de familie wonen in Vecindario.

Als men Cleto niet komt zoeken, om een of ander ziek dier te verzorgen op enig punt van het eiland, dan kan men aantreffen op de boerderij. Terwijl hij de twee muildieren, een merrie en een, vijftien maanden oude, ezelin verzorgt. Men heeft hem gezegd dat hij geopereerd moet worden aan een oog. En nu houdt hij er rekening mee, dat hij de dieren moet achterlaten en, als hij de medische ingreep overleeft, terug zal keren naar El Juncal. Dan nieuwe dieren zal kopen en zal doorgaan tot zijn lichaam het niet meer aankan, iets wat nog lang lijkt te gaan duren.

Anacleto heeft handen als kolenschoppen en draagt met net zoveel gemak een zak veevoeder als een jongeling een pakje sigaretten. Afgezien van zijn oogkwaal, verkeert hij in goede gezondheid. Cleto eet de producten van het land. Af en toe gaat hij naar Vecindario of komt zijn gezin naar de boerderij. En, hij denkt dat hij nog steeds niet aan het eind van zijn Latijn is. Antonio is een mannetjesputter, gezond en sterk. Hij versmaadt het niet, om stipt op alle jaarmarkten te verschijnen die op Gran Canaria gehouden worden. Met de dieren voelt hij zich gelukkig.