Beeld van Cárdenes in de vergetelheid geraakt

De zoon van beeldhouwer vraagt hulp van Gemeente, om het verlies van een van de beelden, die van de hand van vader zijn, te voorkomen.

Het gezicht en de arm van het standbeeld zijn zwaar beschadigd.

Hij woont in Madrid en droomt van Canarias. In de winter kan men hem tegenkomen in het Parque Romano in Las Palmas de Gran Canaria waar hij met een verdrietige blik, bezorgd kijkt naar de sculptuur die zijn vader, Abraham Cárdenes, gemaakt heeft. Hij vraagt medeleven van de Gemeenteraad en ondersteuning om het standbeeld restaureren.

Juan Cárdenes, de zoon van beeldhouwer Abraham Cárdenes, praat over de sculpturen die zijn vader maakte, alsof het personen zijn, als of het om een van zijn familieleden gaat. Daarom voelt hij zich, bij wijze van spreken’inwendig ziek worden’, als hij in het Parque Romano de schade ziet aan een beeld van zijn vader .

De lijst van de beschadigingen is lang: Het gezicht en de torso zijn aangetast door roestvorming. De twee handen vertonen scheuren. En er zijn beschadigingen aan de twee vissen. De lippen van de drie kinderen zijn beschadigd, bij een van hen zijn er ook beschadigingen aan het gezicht en bij het andere aan de neus.

‘Ik zie al twee jaar lang de beschadigingen en vaak denk ik, dat de Wethouder van Cultuur meer aandacht heeft voor de kerstdecoraties in de stad, dan voor deze kunstwerken, die een plaats een eigen identiteit en waardige uitstraling geven.’ Zo klaagde hij in de afgelopen decembermaand.

Maar hij wil geen verwijten maken. ‘Ik wil niet, dat men mijn woorden verkeerd begrijpt of uitlegt als een beschuldiging’, zo voegt hij toe. ‘Het enige wat ik de Gemeente vraag, is een inspanning, met in het achterhoofd de 100ste geboortedag van mijn vader, dat ze het beeld zijn waardigheid teruggeven en het restaureren.’

De sculptuur heeft geen naam maar wel geschiedenis. Het was een opdracht die de Gemeente gaf, om een gedecoreerde fontein te maken. Dat was in de jaren 60 van de vorige eeuw en de stad breidde zich door het bekende plan ‘Ciudad del Mar’ uit, richting Oceaan. Het beeld werd vervaardigd in de gemeentelijke werkplaats aan de Calle Obispo Pildain. Maar de draperie van de kleding beviel niet, ‘men kon geen naakt standbeeld hebben in het midden van de stad’, zo legt Cárdenes uit.

En zo verdween het standbeeld, totdat tijdens een van zijn reizen men aan Juan Cárdenes, bij zijn pogingen het beeld te ontdekken, uitlegde, dat het standbeeld opgesteld was naast het gemeentekantoor. Telkens al hij er in de bus voorbijkwam, keek Juan reikhalzend uit, maar zag het beeld niet. Op een goede dag, vergiste hij zich in de bushalte en ging lopen. Wat een geluk. Bij toeval kam hij het standbeeld, dat door zijn vader was gemaakt, tegen. ‘Ik herkende het onmiddellijk en ik heb er foto’s van laten maken’, legt hij uit, ‘dat was twee jaar geleden.’

De slechte staat van het beeld was aanzienlijk. ’salpeter tast de sculptuur aan’, zo geeft hij aan, ‘de roestvorming van binnenuit zal het beeld uiteindelijk vernietigen als er niet meteen maatregelen worden genomen, om een einde te maken aan deze situatie.’

Juan Cárdenes begrijpt ook de plaatsing van het beeld, aan de achterzijde van de gemeentelijke kantoren, niet. ‘Het staat in een verloren hoekje bij het parkeerterrein. Het zou minstens op het centrale gangpad moeten staan waar dit het middelpunt vormt van de fontein waarvoor mijn vader het ontworpen heeft.’

‘Mijn oproep doe ik dan ook, omdat het beeld daar staat in een dergelijke toestand,’ zegt de zoon van de beeldhouwer.