Björn Lyng (1925-2006)

BJörn Lyng werd in Noorwegen geboren op 8 juli 1925. Voordat de Noorse ondernemer en uitvinder Björn Lyng zijn activiteiten op Gran Canaria begon, had hij al op 14-jarige leeftijd een systeem gepatenteerd voor de productie van duigen voor tonnen.

Björn Lyng (1925-2006).

Lyng kocht en verbouwde een werkplaats op Tenerife tot exportfirma van sanitaire artikelen. Ondanks zijn aanvankelijke binding met de westelijke Canarische provincie, strijkt Lyng in de jaren 80 neer op Gran Canaria, nadat hij gedurende de jaren zeventig kennis had gemaakt met de toeristische sector door de fabricage van hotelsafes (Elsafe) voor diverse hotels op de eilanden.

Björn Lyng, de stichter van de succesvolle Noorse industriële ingenieurs maatschappij - de Lyng-Groep, is de bouwer van Anfi.

Vanuit zijn sanitaire onderneming droeg het ‘toeval’ bij in zijn keuze voor het Ronde Eiland, wat ten koste ging van de hoofdonderneming, om op Gran Canaria te investeren in de toerisme-sector.

Lyng stond voor het dilemma om zijn dochters, of in Spanje, of in Noorwegen te laten studeren. Maar hij wist van het bestaan van een kolonie landgenoten in de gemeente Mogán, die een school hadden, die was aangepast op het Noorse onderwijssysteem en die erkend werd door de autoriteiten in Oslo. Dit was de reden, dat Lyng naar Gran Canaria verhuisde.

Ook was het toeval, dat Björn Lyng, toen hij via de Carretera General van Playa del Inglés op weg was naar Tauro, het grondstuk ontdekte waarop nu Anfi del Mar is gebouwd.

Björn Lyng kreeg in 1985, voor zijn zestigste verjaardag, een Rolls-Royce Corniche van zijn vrienden. Op zich niet eens heel bijzonder, ware het niet, dat deze Rolls verre van standaard was. Lyngs vrienden hadden de vierwieler immers - alvorens er een strik om te doen en hem in de feestzaal te parkeren - naar de goudsmid gebracht met de opdracht alle chromen en roestvrijstalen onderdelen te voorzien van een laag goud. Grille, bumpers, wieldoppen, sierstrips, knoppen en ventilatieroosters: alles werd ondergedompeld in een 24 karaats goudbad. Geschat werd, dat er liefst vijftien kilogram aan edelstaal in de auto verwerkt was. Met een parelmoerkleurige lak en een rood lederen interieur was het dan ook een, op zijn zachtst gezegd, opvállende auto. Maar Lyng’s Rolls-Royce was daarmee niet de enige gouden koets. De carrosserieën van een drietal DeLoreans DMC 12 werden in 1980 al van een goudlaagje voorzien voor drie uitverkoren houders van een American Express Gold Card.

In het midden van de jaren tachtig, beleefde Mogán turbulente politieke tijden toen Javier Domínguez Anadón, de toenmalige minister voor Política Territorial (Ruimtelijke Ordening) van de Canarische Regering, vooruit liep op de definitieve goedkeuring van de nieuwe subsidienormeringen in het document over de Ruimtelijke Ordening van de bouwgrond in de gemeente.

De legende wil namelijk, dat Lyng, die een gedeelte van de grond had gekocht uit het ‘Gedeeltelijke Bestemmingsplan voor de Overhangende Rotswand in het Zuidoosten‘ een vergadering binnenliep, om te vragen, of men de bebouwbaarheid van de aangekochte rotswand wilde respecteren. Uiteindelijk verliet Lyng de vergadering met de kwalificatie, dat er onder zijn overhangende rotswand gebouwd mocht worden.

Vervolgens kreeg het gebied boven Barranco de La Verga een complex met 150 bungalows.

Ondertussen gaf Lyng de aanzet tot de bouw van een gezondheidscentrum voor patiënten met ziekten die veel voorkomen in Scandinavië (astma, psoriasis of reuma) en hij richtte een stichting op voor een school, bestemd voor leerlingen uit de Scandinavische kolonie. Lyng verkeerde toen in tweestrijd om, of hotels, of appartementen te bouwen op de terreinen van Anfi del Mar.

Anfi del Mar 1998.

Vanwege het benodigde grote startkapitaal en de daarbij behorende hoge hypotheek die eigen zijn aan de logiessector en om te voorkomen, dat men dezelfde fout zou maken, zoals was gebeurd met de bouw van appartementen op de overige toeristische bouwgrond van Gran Canaria, besloot het team van Lyng, ‘dat de beste manier, de weg van deeltijdeigendom c.q. time sharing was, om het heden en de toekomst te garanderen.’ Dit vooral, door te investeren in de kwaliteit die de toeristen verlangen, niet alleen in de gebouwen, maar ook op het gebied van dienstverlening.

In 1988 werd het lidmaatschapsvakantieoord Anfi del Mar uit de rotsen van Mogán gehakt.

In een tijdsbestek van 10 jaar werden er achtereenvolgens vier Anfi del Mar-clubs gebouwd, de eerste opende in 1993.

Luxe appartementen, zwembaden, restaurants, een door de mens gecreëerd eiland, een brug, tropische tuinen en een jachthaven met 80 ligplaatsen werden in overeenstemming met de natuurlijke omgeving gebouwd en aangelegd van hergebruikt materiaal.

Anfi del Mar 2005.

Hier werd 11.000 ton wit zand aan toegevoegd, dat, heel opmerkelijk, werd geïmporteerd vanuit de Caraïben en bestemd was voor Anfi’s strand.

In 2002 begon de bouw van Anfi-Tauro, de meest recente ontwikkeling in vakantieverblijven, met diverse percelen waarop luxe, eigendom villa’s, herenhuizen, appartementen en topklasse clubs voor lidmaatschapsvakantie (lees: time share) zijn gevestigd.

Anfi Tauro 2005.

In Anfi-Tauro kan het hele jaar door de golfsport worden bedreven. De twee luxe golfbanen zijn ontworpen door ’s werelds toonaangevende ontwerpers van golfbanen, Von Hagge, Smelek en Baril.

De Anfi-Groep (in 2000 met een jaaromzet van: 84 miljoen US Dollar) biedt dagelijks werk aan ruim 1.100 mensen van 40 nationaliteiten

Anfi del Mar had te kampen met het slechte imago wat time sharing heeft. Hoe dan ook, Björn Lyng bleef consequent volhouden: ‘Alles wat ik maak, verkoop ik, als het maar kwaliteit heeft!’

Een ander devies van Lyng was: ‘Voor geld is alles te koop.’

Voor al zijn verdiensten in de toeristische sector werd Björn Lyng in 1997 door de Canarische Regering onderscheiden met de zilveren medaille, waarbij hij tijdens de uitreiking klaagde, over tegenstand en de remmende werking van de eilandpolitici, in de ontwikkeling van een bedrijfstak die zich tot de belangrijkste industrie van de Archipel had ontwikkeld.

Björn Lyng werd door deskundigen in de toerisme-sector beschouwd als de meest briljante, creatieve en visionaire ondernemer in de bedrijfstak. Er restte alleen nog de bouw van Monte Anfi om, samen met Anfi Beach, Puerto Anfi en Gran Anfi, het productenkwartet van Anfi del Mar te completeren.

Het perceel voor Hotel Gran Anfi, dat sindsdien in aanbouw was, wat zo zwaar verhypothekeert, dat Lyng een compagnon moest zoeken, die hij vond in touroperator Tui.

Om te voorkomen, dat de Naamloze Vennootschap Anfi del Mar SA in vier Gedeeltelijk Aansprakelijke Vennootschappen zou worden opgedeeld, verkocht Björn Lyng 51% van de handel in deeltijdeigendom aan Tui.

In de loop van 1997 verwerft Lyng van de familie Arenciba 2,2 miljoen m² grond uit het Gedeeltelijke Bestemmingsplan Barranco de Tauro, dat was goedgekeurd en nog onbebouwd. Hiervoor stichtte hij Anfi Tauro, om een toeristencomplex te ontwikkelen, dat zou gaan bestaan uit bijna 7.500 hotelbedden, een winkelcentrum, twee golfbanen, een jachthaven met 500 ligplaatsen en een kunstmatig aangelegd strand. Vanwege aflossingsmoeilijkheden van de hypotheek van ongeveer 50 miljoen euro bij de jorse Spare Bank, werd het project stilgelegd, hoewel momenteel de kleinste golfbaan in gebruik is en de aanleg van de grote golfbaan verder gaat.

Uiteindelijk besloten de eigen financieringsmaatschappij van de familie Lyng en de aandeelhouders van Anfi del Mar SA de oude ondernemer en lid van verdienste van de hoogste onderscheiding die wordt toegekend door de Noorse Koning, de Sant Olav-medaille, te vervangen voor de onbekende Endre Kolnjörsen, die de slechte tijden begroette met een Porsche die hij voor de kantoren van Anfi Tauro parkeerde. Aan zijn zijde werd de van El Hierro afkomstige, eveneens vertrouwensman van Lyng zijnde, Manuel Fernández benoemd.

Vanuit Anfi del Mar liet men toen weten, dat ‘ Björn Lyng zich aan het terugtrekken was uit de toeristenindustrie, om zich hoofdzakelijk te wijden aan zijn projecten die te maken hebben met de fabrieken voor de productie van drinkwater.’

Dit zijn de door de ondernemer gepatenteerde systemen om, uitgerekend, het watergebrek van het Anfi Tauro-complex op te lossen. Zo exploiteren de ondernemingen Aqualyng en Lyngagua, het systeem van ongekeerde osmose voor de ontzilting van zeewater en Lyng Enbergy fabriceert windmolen-generatoren voor de productie van drinkwater. Ze waren het laatste toevluchtsoord voor de ereburger van Leksvik en Mogán. ‘

Waarom zou ik me terugtrekken? Arbeid creëren is mijn grootse hobby!’

Björn Lyng, de ‘Koning Midas van het Zuiden van Gran Canaria‘, is aan de gevolgen van kanker in longen en nieren, om 04:00 uur op donderdag 12 oktober 2006 overleden in de Clinica Roca te San Agustín in de gemeente San Bartolomé de Tirajana,

Het lichaam van Björn Lyng werd op 12 oktober 2006 overgebracht naar een rouwcentrum in Las Palmas de Gran Canaria, alwaar het gebalsemd werd voor overbrenging naar Noorwegen.

Op vrijdag 13 oktober 2006 had de familie Lyng een rouwplechtigheid georganiseerd in Anfi del Mar te Patalavaca, gemeente Mogán.