Elk jaar weer kiezen meer mensen er voor, het reisbureau links te laten liggen en zelf hun reis naar het buitenland te regelen. Vaak ben je dan ook veel voordeliger uit. Vooral nu ‘low cost’ vliegmaatschappijen zoals Ryanair tickets naar Gran Canaria veel voordeliger aanbieden dan ze ooit geweest zijn. Op het internet nog even zelf accommodatie regelen en je hebt al snel honderden euro’s uitgespaard.

Er is al veel aanbod op het internet als je een hotel, appartement of bungalow zoekt in zeg, Playa del Inglés, maar ik liep voor de Hollandse Nieuwe een dagje mee met de Vlaming Kris Buyens, die al negen jaar lang samen met zijn Canarische vrouw Susana appartementen verhuurt op Gran Canaria. Het begon met twee appartementen in de tuin van hun huis in Santa María de Guía, in het noorden van Gran Canaria, maar al snel kwamen de eerste appartementen in het zuiden van het eiland, in Playa del Inglés.

Kris houdt van duidelijkheid. Zijn klanten weten precies waar ze aan toe zijn. Op zijn site, www.goedkoopnaarspanje.com staan de appartementen die hij verhuurt, met foto’s en een eenvoudige beschrijving. Als mensen geïnteresseerd zijn krijgen ze een e-mail met dezelfde informatie en de voorwaarden. Kris wil, naar gelang de duur van de huurperiode een aanbetaling die nooit hoger is dan €150,- vooraf, en dan ligt de reservering vast. Je kunt al bij Kris terecht voor €35 per dag, per appartement. Dus kom kom je met zijn tweeën, dan is dat €17,5 per persoon.

Op een zaterdag in januari stap ik bij Kris en Susana in de auto in Guía. Ik deel de achterbank met nog wat dozen broodroosters en koffiezetapparaten, en de achterkant van de bestelauto zit vol met onder andere een inklapmeubel, een grote televisie en schoonmaakspullen.

We rijden linea recta naar Playa del Inglés waar Susana meteen begint te poetsen in een leeg apartement. Het wordt klaargemaakt voor de gasten die zodadelijk op het vliegveld worden opgehaald. Kris verhuist een overwinteraar van het ene apartement naar een ander in een gebouw dat iets verderop ligt in dezelfde straat, “Als ze daar om vragen en het kan, dan doe ik dat toch gewoon?” en brengt wat van het witgoed naar nog een ander appartement. Dan rijden we naar het vliegveld, waar we een gezellig stel vijftigers uit Zwolle ophalen. Ze komen al jaren naar Gran Canaria ‘s winters, steeds een beetje langer, en nu voor het eerst met Kris. Kris babbelt vrolijk over Gran Canaria op weg naar Playa del Inglés en als we bij het brandschone appartement aankomen dan weet het stel alweer een stuk meer over Gran Canaria en haar bewoners. Het appartement wordt getoond, terwijl de gasten nog de Nederlandse kleren aanhebben. Ik zie ze zwetend naar het zwembad gluren terwijl Kris nog uitlegt hoe het volume van de televisie via de afstandbediening omhoog en omlaag kan, met de plus en de min namelijk.

Susana is inmiddels het aangrenzende appartement aan het ‘kuisen’, en als de nieuwe huurders eenmaal met rust gelaten worden, springt Kris weer in zijn auto en rijdt naar de andere kant van de stad om een appartement klaar te maken voor bezoekers die hij vanavond nog gaat ophalen op het vliegveld. Alles wordt gecheckt; doen alle lampjes het, hangen de schilderijen recht, staat de koelkast aan, ligt er ergens nog stof, is al het bestek en servies aanwezig, etc etc. Kris houdt duidelijk niet van half werk. “Nee, en de mensen die hier vakantie komen vieren die krijgen bij mij meer dan bij de meeste anderen, meestal is er een wasmachine, vooral bij hen die wat langer blijven, er is Nederlandse televisie en dan een hoop kanalen, niet alleen BVN, een fatsoenlijk koffiezetapparaat, magnetron, degelijke set pannen en borden zo, niet alleen drie platte borden en drie soepborden en een lullig steelpannetje.” Hij zet nog even de bloemetjes goed op tafel en trekt de deur dicht. Klaar voor de gasten.

Susana wordt opgepikt, en we stappen in de auto richting het Noorden. Bij El Goro wordt op het industrieterrein de vaste pitstop gemaakt: in een typisch Canarisch werk-restaurant wordt er een heerlijk Canarisch menuutje weggewerkt. Heerlijk knofloopdampend vervolgen we onze weg naar het Noordwesten, naar Guía waar vele uren eerder de reis begon op die zaterdag. Ik stap uit, bedank ze voor de gezellige dag en blik in hun leven. En dan rijden Susana en Kris verder door naar huis, waar ze hun achtjarig zoontje verder gaan ‘opkweken’.

 

Nog twee foto’s: