Wie zijn Ruben en Marijn?

Het is pijnlijk om te zien hoe de all-inclusive het all-inventive de kop indrukt. Steeds minder mensen verkennen op eigen houtje Gran Canaria. Maar kijk, toen kwamen wij Ruben en Marijn tegen, 20 en 21 jaar oud en op Gran Canaria. Om de kou en de studiedrukte te ontvluchten raakten zij via Fuerteventura verzeild op Gran Canaria, en doen alles behalve all-inclusive en zijn erg enthousiast over het eiland.

Marijn Schilling en Ruben van Hoof, zijn als vrienden op vakantie. Het moest een low budget vakantie worden, beiden zijn namelijk student, en dat is op de Canarische eilanden goed te doen. Voor 115 euro per persoon vlogen ze heen en terug. Hoewel het goedkoop boodschappen doen wat tegen viel, moeten ze toegeven dat het uit eten relatief goedkoop is en dus doen ze niet moeilijk met gasbrandertje of vuur. Ook het beroemde rummetje (Arehucas) -cola kost hier niets in vergelijking met Nederland en de lokale wijn is ook niet duur (“maar”, zo zeggen zij, “niet te drinken”).

Samen begonnen zij het nieuwe jaar op Fuerteventura en de verplichte nieuwjaarsduik viel dan ook stukken makkelijker, de drempel is toch minder hoog bij 22 graden. En terwijl Ruben kan klagen over de watertemperatuur, kunnen voor Marijn de golven soms een reden zijn om op het droge te blijven. En dan vraag je je af wat doen die twee zoal de hele dag tijdens hun vakantie?

Marijn leest lekker boeken en Ruben studeert (op het strand is dat een stuk leuker dan op de Uithof). Beiden studeren in Utrecht Liberal Arts and Sciences, een studie voor mensen die ruim willen kiezen maar wel degelijk weten wat ze willen.

Via het internet boekten zij via Duitsland hun vlucht. Net over de grens bij Venlo ligt Weeze en daarbij een minivliegveldje. Voor die 115 euro zit daar natuurlijk geen hotel bij maar meer zoiets als rugzakken en een tent. Die tent mag je helaas niet zomaar overal even opzetten, daar kwamen ze pas achter op Fuerteventura; vooral in de winter mag je op dit eiland niet zomaar op het strand kamperen. Afijn, de medewerkster van het toeristenbureau was erg aardig en behulpzaam en gaf hen de tip om de tent op te zetten bij Costa Calma, een strandje waar ze wel mochten staan. Maar Costa Calma vonden Ruben en Marijn wat saai, alleen wat hotels en winkelcentra en weinig authentiek canarisch, dus ondanks het legale kamperen kozen ze toch voor de ‘tent op en tent af’ techniek op een andere plek. Dat betekent vroeg opbreken en laat opbouwen zodat de politie zich niet ongerust hoeft te maken.

Toen ze op een dag hun bagage op het strand hadden achtergelaten in zo’n rond stenen muurtje die Duitsers gebruiken om uit de wind te liggen, was het even schrikken. Ze kwamen in het donker terug, klaar om de tent op te zetten, maar toen ze bij het stenen muurtje kwamen lag er niets! Alleen zand! Marijn kreeg een hartverzakking, maar Ruben was nuchter genoeg om naar het volgende stenen muurtje te lopen waar hun bagage onaangetast op hun lag te wachten. Ze hadden zich gewoon vergist, de Canariërs waren gewoon te vertrouwen. Het duurde nog wel even voordat Marijns hartritme weer hersteld was.

Toen het buitenslapen een beetje begon te irriteren kozen ze een nachtje voor een goedkoop hostalletje, en de dag erop namen ze de boot vanuit Moro Jable (dit kost zo’n 70 euro per persoon heen en terug) om Gran Canaria te ontdekken. In Las Palmas namen ze weer een hostalletje de eerste nacht en de volgende dag trekken ze langs de noordkust op weg naar het dorpje Agaete. Net een stukje verder zuidwaarts ligt daar namelijk ‘El Barranco de Guayedra’, een mooie vrij groene vallei met aan de kust een afgelegen strand. Je kunt er vanuit Agaete komen met de bus of al liftende, en het laatste stuk tot het strand moet je lopen. Je hebt dan wel een prachtig uitzicht over de oceaan, Tenerife en de enorme Finca die in de vallei ligt. Daar staan ze met hun tentje vrijwel alleen. Prachtige golven maar wel gevaarlijk hoog. Een knapperend vuurtje, hoge bergen en een bruisende zee.

Met wat stunt en-‘lift werk gaat Marijn twee keer per dag een duik nemen in de zee, in Puerto de las Nieves, of ze struinen wat door het vissersdorp. Na ongeveer anderhalve week zijn ze tevreden over hun vakantie, hun bruine kleur, het lekker uitgerust zijn, en met zin in alles kunnen ze over een paar dagen wer terug. Waarschijnlijk voelen ze zich dan wel veel beter dan iedereen in Nederland in weer en wind ook nog de studiestress moeten weten te trotseren. Gran Canaria vonden ze verrassend mooi ten opzichte van Fuerteventura, hoewel ze niets van het Zuiden gezien hebben.

Uiteindelijk gaan ze nog twee nachtjes terug naar hun hostal in Las Palmas. De laatste dagen van de vakantie wil Marijn gaan winkelen en Ruben gaat wat biertjes drinken op het terras.

Komen ze nog eens terug? Ja, volgend jaar weer, want zo’n zon-boost is goed om de rest van de winter door te komen.