De meest uitgebreide en allerlaatste informatie over Gran Canaria in het Nederlands
Archief voor mei, 2008
Uitkijktorens Vegueta-Triana open voor publiek
53 jaren geleden
door andreschrijft
in Nieuws
Vegueta en Triana, de historische wijken van Las Palmas, zijn vaste stops voor bezoekers aan Las Palmas. Struinend door de smalle, oneffen straatjes ontdek je historische schatten als de kathedraal, Casa de Colón (het Columbushuis) en herenhuizen met houten balkons. Toch bestaat er een andere manier om deze zone te verkennen: vanaf de vele uitkijktorens die het kent. Het eilandbestuur opent vanaf 29 mei maandelijks de torens voor het publiek.
Iedere laatste donderdag van de maand, met uitzondering van augustus, organiseert het provinciebestuur een ‘torenexcursie’. Het liet zich hiervoor inspireren door het boek Paseando por el cielo de Las Palmas (Wandelend door de hemel van Las Palmas), geschreven door Francisco Morales Padrón. De excursie stelt bezoekers in staat om naast de kathedraal ook de toren van San Agustín, de rechtbanktoren en die van de jezuïetenkerk te bestijgen.
Er zijn steeds drie vertrektijden voor groepen tot maximaal 25 personen: 17:00 uur, 18:00 uur en 19:00 uur. Inschrijven is vereist en kan op het kantoor van het Cabildo de Gran Canaria (tel. 928 219 229) of simpelweg via hun website.
Bron: La Provincia
Fataga
03 jaren geleden
door Lex
in Hoofdartikel
Vlakbij Playa del Inglés en Maspalomas ligt het Dal van de Duizend Palmen. Met een huurauto neem je de GC60 vanuit San Fernando. Dat is in feite dezelfde weg als de hoofdweg van Playa del Inglés, de Avenida de Tirajana die je alsmaar richting bergen rechtdoor blijft rijden. Volg de borden naar ‘Fataga’.
Al binnen tien minuten ben je in een kompleet andere wereld. Je rijdt de bergen in en laat de bewoonde wereld en het toeristencircus achter je.
Op zes kilometer afstand van San Fernando kom je langs “El Mundo Aborigen”, een openluchtmuseum over het leven van de Grancanario’s voordat de Spanjaarden het eiland veroverden. Entree is €10,- en kinderen tot 12 jaar komen gratis binnen. De openingstijden zijn van 9 tot 18 uur.
Een goede kilometer verder kun je stoppen bij een schitterend uitzichtpunt. Zet de auto even neer en laat het landschap tot je doordringen. De VS heeft de Grand Canyon, Gran Canaria heeft deze vallei. Diep in het dal zie je al oases met veel palmbomen, het is dan ook niet voor niets dat dit dal ook wel het Dal van de Duizend Palmen wordt genoemd. Het gehucht bij die eerste oase heet ‘Arteara’. Kon je in Mundo Aborigen veel leren over het leven van de ‘aborigines’, hier kun je zien wat ze deden na het leven. Onder hopen stenen liggen. Het is even zoeken om deze (een beetje verwaarloosde) archeologische vindplaats te vinden, je moet zeg maar het verharde weggetje volgen dat door Arteara leidt. Vind je archeologie minder interessant, de natuur is hier werkelijk waar schitterend; Gran Canaria op zijn best!
De volgende stop is het romantische, Noord Afrikaans aandoende dorpje Fataga. Het plaatsje heeft een kleine vierhonderd inwoners en ligt op een hoogte van ongeveer 630 meter boven de zeespiegel.
De streek rond het dorp wordt al meer dan tweeduizend jaar bewoond. Dat blijkt uit overblijfselen van de cultuur van de oorspronkelijke bewoners. In de 15e eeuw werd de plaats bekend als “Adfatagad” toen zich in de ‘vallei van Fataga’ de laatste schermutselingen afspeelden, die gepaard gingen aan de verovering van Gran Canaria op de Guanchen door de Spaanse nieuwkomers.
Eind 19e eeuw had Fataga ongeveer 650 inwoners, die zich vooral bezighielden met landbouw (granen, groente en fruit) en veeteelt. Het was in die tijd een gemeenschap die zelf in haar behoeften kon voorzien en een zekere welvaart bereikte dankzij de aanwezigheid van een bron die bekend stond als “El Cercado de Fataga” (de boomgaard van Fataga) of “Fuente Grande” (de grote bron).
Fataga heeft haar karakteristieke historische structuur behouden. Het dorp bestaat uit een op een heuvel gelegen nederzetting met een kerkpleintje omgeven door smalle steegjes met typisch Canarische huizen en huisjes. Het dorpsgezicht is genomineerd om opgenomen te worden in de lijst met werelderfgoed en kenmerkt zich door witte huisjes met oranje daken gelegen in een vruchtbaar dal met bruin geschakeerde rotsen en kleine groene plekken gevormd door terassen met boomgaarden, dadelpalmen en cactussen.
De dorpskerk die gebouwd werd in 1880 is gewijd aan San José (Sint Josef). Er zijn sinds de 19e eeuw wel nieuwe huizen, boerderijen en villa’s bijgekomen, maar de bevolking is niet toegenomen en bedraagt heden ongeveer vierhonderd inwoners. Op de terrasvormige akkers in de omgeving worden nu sinaasappels, citroenen, abrikozen en druiven gekweekt.
Er zijn restaurantjes en barretjes, en Fataga is een heerlijk stop en ‘wandel er eens doorheen’ bestemming, waarbij je eindigt op een terrasje van een restaurantje of een bar.
Maar… net iets verder ten Noorden van Fataga (1,2 km) ligt de ‘Molino de Agua’ (Watermolen). Deze molen ligt in een wederom prachtige palmenoase en het landgoedje is omgetoverd in een hotel met restaurant. De ideale combinatie dus voor een stop onderweg. Hier kun je genieten van het natuurschoon, terwijl je lekker wat Canarische aardappeltjes bestelt bijvoorbeeld, met een heerlijk glaasje wijn (als je niet de Bob bent dan). De meeste hotelgasten zijn echte natuuraanbidders die houden van rust. Maar dat hoeft niet per se, want je kunt er ook boogschieten en paintballen. Er worden ook groepscursussen gegeven en bruiloften gevierd. Parkeren en rondneuzen is gratis, dus laat je zelf verrassen door dit magisch plekje.
Veel plezier in de Vallei van Fataga!
Meer foto’s:
Fataga
Arteara
Mundo Aborigen
Op de kaart:
fataga.kml
Barranco de Azuaje
0In het noorden van Gran Canaria ligt de barranco (kloof) van Azuaje, een beschermd natuurgebied. Mocht je het prachtige droge woestijnachtige van het Zuiden liever even voor gezien houden, dan heeft Gran Canaria hier een eenvoudig te bereiken, prachtig stukje groene bergwandeling voor je in de aanbieding. Een perfect plekje om de auto te parkeren en te voet de smalle kloof te gaan verkennen. Er is een duidelijk pad dat het riviertje dat hier stroomt volgt hoger het dal in. Je hoeft geen uren te lopen, als je het mooi geweest vindt, of als je hogerop niet meer door het aan elkaar gegroeide struikgewas komt (zoals in ons geval), dan draai je gewoon om.
Deze belangrijke vallei, vanwege zowel zijn schoonheid als fauna en flora, vormt de grens tussen de gemeenten Moya en Firgas. “Firgas” is vooral bekend als merk van flessen water op Gran Canaria. Nou staat die ‘waterfabriek’ in de volgende vallei, maar voor Canarische begrippen is de vallei van Azuaje ook een erg natte. En dat is erg mooi. Planten die je bijna nergens anders op Gran Canaria tegenkomt groeien hier prachtig in het wild, zoals bijvoorbeeld de parapluplant.
Hoe je er komt:
Je rijdt vanuit de kustweg langs het Noorden naar Bañaderos en volgt de borden naar Firgas. Zo gauw je in Buenlugar bent, ga je van de weg af richting Moya. Je rijdt nu een paar kilometer de barranco van Azuaje in, en zodra de weg over een bruggetje naar de andere kant van de vallei verder wil, sla je af, omlaag de barranco in. Dit ‘pad’ volg je dieper de vallei in voor zeg zo’n tweehonderd meter. Je kunt hier parkeren en te voet de vallei gaan verkennen. Als je een gps hebt: N28º06’25.8” W15º34’19.2” (hoogte: 261m)
Meer foto’s:
Gran Canaria Photos – Barranco de Azuaje
Op de kaart:
barranco_de_azuaje.kml
Parque Santa Catalina & Gran Terraza Lolita Pluma
13 jaren geleden
Als je je vakantie boekt vanuit Nederland naar Gran Canaria staat er op je ticket dat je naar Las Palmas vliegt. Maar als je dan op de kaart van het eiland kijkt zie je dat je ongeveer halverwege de oostkust landt en dan heel waarschijnlijk met bus of huurauto afzakt naar het zuiden. Eenmaal in het zuiden lijkt Las Palmas dan veel verder weg dan het werkelijk is.
In ongeveer een half uurtje met een huurauto en ietsje langer met het directe openbare vervoer (bus 30 bijv. vanuit Parque Tropical in Playa del Inglés) zit je in een bruisende spaanse stad. Blijf in de bus zitten tot Parque Santa Catalina en je kunt letterlijk alle kanten op. Parque Santa Catalina is een levendig stadsplein, zowel overdag als s’avonds, met leuke terrasjes en ligt in een stadsdeel waar je allerlei winkels en restaurantjes vindt. Loop je vanaf het plein in oostelijke richting, dan kom je in de haven, waar regelmatig enorme cruiseschepen aanmeren. En je komt tot je verbazing een ANWB paal tegen. Deze werd door de NVC, Nederlandse Vereniging Canarias aan de stad Las Palmas de Gran Canaria geschonken. Hier ligt ook het grote winkelcentrum ‘El Muelle’. Loop je in westelijke richting dan kom je via gezellige straatjes op Playa de Las Canteras, het kilometer lange strand van Las Palmas. Over het strand of de Paseo de las Canteras kun je een flinke wandeling maken tot aan het zuidelijkste puntje waar het Auditorium ligt. Maar je kunt natuurlijk ook gewoon lekker meteen op het strand gaan liggen.
Parque Santa Catalina zelf is het plein van het Carnaval en de andere festivals zoals het filmfestival, het festival van Dans en theater, en het beroemde WOMAD, evenementen die jaarlijks terugkeren. Het plein trekt een gevarieerd publiek. De oude van dagen uit de stad spelen er domino of drinken er samen hun bakje koffie. Zakenlui houden er hun pauze of bespeking en de toerist geniet er van het zonnetje. Je kunt er ontbijten, lunchen of avondeten.
De afgelopen jaren heeft de regering zich ingezet om de veiligheid en schoonheid van het plein te verbeteren, er is wat opknapwerk verricht en er wordt meer op zwervers en ongure types gelet. Er is een grote kinderspeelplaats met daarbij bankjes in de schaduw voor de ouders. Met nieuwsgierige en grotere kinderen kun je naar het op het plein gelegen Museum Elder, hét wetenschapsmuseum van Gran Canaria. Je bent er zomaar een paar uur kwijt, al onderzoekende en filmkijkend. Vanaf het plein vertrekt ook de rode dubbeldek bus waar we vorige maand over schreven en als je nu nog twijfelt of er genoeg te doen is, dan stap je naar de kiosk met toeristeninformatie en laat je je verder informeren over alles wat wij hier nog niet genoemd hebben.
Een groot typisch Spaans plein in de hoofdstad van Gran Canaria. Veel bars, waarvan er duidelijk eentje afsteekt tegen de rest. Mooi, groot, met planten, warme kleuren en… gerund door twee Nederlanders. Gran Terraza Lolita. De bar is vernoemd naar Lolita Pluma, waar we in maart uitgebreid aandacht hebben besteed. Zo’n buitenbeentje als Lolita was, zo anders is ook deze bar. Bar? Het is meer dan een bar; je kunt er ook heerlijk eten. Van ontbijt tot pizza’s en pasta’s, en héérlijke broodjes.
Overdag strijken er toeristen, wat ouderen met tijd zat om lekker te genieten, en wat winkelend publiek neer. ‘s Avonds wordt het publiek wat gemixter en kom je er mensen van allerlei soorten pluimage tegen. Een uitbundig terras waar je je niet snel zult vervelen, al was het maar omdat je onder andere kunt kiezen uit meer dan 30 soorten cocktails. “De meest verkochte is ‘Sex on the Beach’, maar dat komt waarschijnlijk meer door de naam dan wat anders”, aldus Pieter, mede-eigenaar. Pieter zat in Nederland in het bankwezen, maar had zin in “iets anders”. “Iets anders” is het zeker geworden! Peter, de andere eigenaar, heeft voor Lolita een succesvolle bar opgezet in de Yumbo in Playa del Inglés, en daarvoor in hartje Amsterdam. Een succesvolle horecaman in hart en lever, zeg maar.
Ik bestel een heerlijk broodje tomaat, mozarella met pesto en krijg het heerlijk vers uit de oven geserveerd terwijl ik de uitgebreide wijnkaart bestudeer. Het is hier goed toeven, dat moge duidelijk wezen.
Ook al komen de obers uit verschillende landen, er zit er terwijl ik er ben geen bij die Nederlands spreekt. Engels is geen probleem. Maar als ik laat weten dat ik Nederlands ben, dan komt Pieter al snel aanzetten. “En als Peter weer terug is van zijn Brazilië-vakantie, dan wil hij maar weer al te graag mensen te woord staan in hun eigen taal” lacht Pieter.
Op de “Dia de Canarias”, 30 mei, worden ‘s avonds de grote terrassen versierd en enkele tafels gevuld met heerlijke Canarische hapjes die gratis aan de gasten worden aangeboden. Dus ben je dan op Gran Canaria, overweeg dan een uitstapje naar Las Palmas en met name naar het Parque Santa Catalina.
Gran Terraza Lolita, een aanrader. En laat nou die cocktails maar komen!
Op de kaart:
Las Palmas de Gran Canaria
Wie zijn Jacqueline en Heriberto?
1Ik rijd door het wilde westen van Gan Canaria, op zoek naar een ‘anders dan anderen’ stel. Voorbij het krokodillen park en net voor
Camping Temisas, vind ik de prachtige finca van Jacqueline en Heriberto. Jacqueline, Nederlandse van onder de rivieren, Heriberto, Canario in hart en nieren. Samen wonen ze net even de bergen in bij Cruce de Arinaga en op 5 minuten van Aguïmes.
Een dikke vier jaar geleden kwamen ze terug. Terug van bijna 20 jaar Nederland. Ze leerden elkaar kennen toen Jacqueline als 18 jarige tijdens de kerstvakantie met haar ouders op Gran Canaria was. Dat was zo rond 1983, het zuiden van het eiland was nieuw, populair en begon zeer aantrekkelijk te worden. In Aguila Roja werkt Heriberto in een restaurant en verdient met de fooien bijna net zo veel als met zijn salaris, kortom het zijn gouden tijden. Jacqueline komt in het restaurant eten en de vlam slaat over. Een paar maandjes later komt ze terug, nu met een vriendin.
Ondanks de afstand blijft de liefde, en als Heriberto in de zomer naar Nederland komt is het dik aan. Vanaf die tijd bellen en schrijven ze veel in een door hen zelf gemixte taal, want geen van beiden spreekt de taal van de ander goed. Daarom besluit Jacqueline in Malaga een goede, snelle Spaans cursus van 3 maanden te volgen. Na twee maanden vind Heriberto dat ze heel goed te verstaan is en haalt haar op, met zoals hem gewoon is, een origineel kadootje. Samen stappen ze in de trein naar Nederland. ‘Het was een lange beroerde reis, zegt Heriberto. ‘Nergens kon je wat te eten of te drinken krijgen’. Dus als er dan eindelijk op het station van Parijs een man wat broodjes en bier staat te verkopen, slaat hij toe. Dat hun laatste geld opgaat aan deze véél te dure broodjes maakt hem niets uit. ‘Ik hield het nog wel vol, als echte Nederlandse, maar Heriberto gaat echt geen honger zitten lijden, dat zijn nou van die typische cultuurverschillen’ lacht Jacqueline.
En die cultuur én temperatuur verschillen maakten het uiteindelijk niet makkelijk voor Heriberto om zich helemaal thuis te voelen in Nederland. Maar van het ene jaar kwam het andere jaar en zo bleven ze in totaal bijna 20 jaar plakken. Heriberto begint in Nederland in een isolatiebedrijf, maar al vrij snel, en nog vrij jong (ze zijn 21 en 22 jaar) beginnen ze een restaurant ‘El Gallo’ in Oisterwijk. Met Canarische keuken natuurlijk. Later wordt het omgedoopt tot ‘El Jardín Canario’.
In 1990 kopen ze wel al een stukje grond op Gran Canaria, in Arinaga, voor later… Elke vakantie, en dat was twee keer per jaar na de kerst en zomerdrukte, bouwt Heriberto stukje voor stukje aan een huis. Vier jaar geleden was dat huis klaar, en nu is het een restaurant met een tweeverdiepings-bovenwoning. Dankzij het Canarische restaurant heeft Heriberto die 20 jaar kou en binnenleven weten te overleven. Elk weekend en tijdens de feestdagen zit de zaak vol met Spanjaarden en Canarios en als gitarist Juan Canarische liederen speelt, barst de hele club in huilen uit. Heriberto verzorgt een buffet van onder andere papas arugadas, queso tierno (gemaakt door een Nederlands vrouwtje met een geit), mojo en gambas en natuurlijk mag je zo lang en zoveel eten als je wilt! Met hun oude bus rammelen ze elke donderdag naar de markt in Den Bosch, halen kratten vol ingrediënten zodat ze ook de vakantiegangers die met bussen van en naar Spanje gaan, kunnen laten voorproeven of nagenieten in hun restaurant.
Als Heriberto’s moeder 5 jaar geleden ziek wordt en het huis in Arinaga bijna af is krijgt hij de kriebels. Inmiddels zijn er wel twee pubers die in nederland geboren en getogen zijn, maar nu is pa aan de beurt. En het is tijd voor verandering. In Arinaga beginnen ze het restaurant met de inboedel uit Oisterwijk. Na drie jaar het restaurant runnen ziet Heriberto een finca, een opknappertje, en hij is verliefd.
Een huis op het platteland, maken zoals hij het zelf wil, dat was altijd zijn droom. Dat is wat hij dus de afgelopen twee jaar heeft gedaan. Het restaurant willen ze verhuren, het is echt iets voor een echtpaar, niet te groot, met klein terras. En deze maand is Finca Fani ‘af’, voor zover een finca ooit af kan zijn. Ze knapten twee verblijven op voor verhuur.
Rust, dat vonden zij er, en dat zul je ook vinden als je in deze Casas de Campo gaat logeren. Je kunt wandelen naar Temisas, Aguïmes ligt op 5 minuten rijden en je kunt de Roque Gayro beklimmen of gewoon in stilte in het zwembad dobberen. Je ziet Gran Canaria hier echt van een andere kant. Bij het ‘doeg, dag en hasta luego’ zeggen komt er net een vriend helpen klussen en heeft die natuurlijk een zak tomaten bij zich…leuk zo’n Canarische Nederlandse mix.
Als we op een avond in Nederland op televisie bij ‘Lo que necesitas es amor’ (All you need is love) zien dat een Nederlands meisje haar Canarische lief, Mario, verrast, en wenst dat hij naar Nederland komt, bedenken we ons niet lang. Heriberto vliegt naar Gran Canaria en biedt de jongen een baan aan in het restaurant. Mario komt naar Breda en geeft aan hun leven weer een extra tintje ‘Canarias’.
Lijkt het je wel wat om een keer op Finca Fani te verblijven? Bel dan Jacqueline of Heriberto op: 649 578 796
Een paar opmerkingen over veilig rijden in de bergen
03 jaren geleden
door Lex
in Infrastructuur
Als je ergens een foto wilt maken of om een andere reden wilt stoppen, zet de auto dan daar neer waar hij geen gevaar vormt voor het verkeer. Rijd als het moet door totdat je een geschikte parkeerplek ziet. In de bergen, met de vele bochtjes, zie je een stilstaande auto soms te laat en moet er hard geremd worden.
Gooi de tank vol bij vertrek en houd tankstations in de gaten, in de bergen zijn er in sommige gebieden niet zoveel tankstations namelijk.
Blijf met een gewone personenauto op de verharde wegen. Soms wordt de kwaliteit of de hellinggraad van de onverharde wegen zoanig dat een gewone auto het niet trekt.
Heb het liefst een mobieltje op zak, mocht je pech onderweg krijgen en nogal afgelegen staan, kun je altijd het verhuurbedrijf of de sleepdienst bellen.
Respecteer verbodsborden. Vaak gaat het om privéweggetjes of gevaarlijke situaties.
Laat snellere bestuurders op geschikte plaatsen inhalen. Als het inhalen voor de snellere auto veilig is rij je zoveel mogelijk aan de rechterkant en maak je een ‘haal mij maar in’ zwaaiende beweging met je linkerhand uit het open raam.
Als je lang gaat of blijft afdalen, rem dan op de motor. Neem gas terug en schakel terug. Op die manier kunnen de remmen wat afkoelen. Als de remmen door langdurig gebruik te heet worden namelijk, kunnen ze onbruikbaar worden. Als je merkt dat je remmen het niet meer doen, je kunt doortrappen en je remt slecht, stop de auto en laat de remmen goed afkoelen. Controleer na verloop van tijd of de remmen het weer doen en als dat zo is, rem dan zoveel mogelijk op de motor tijdens het verdere afdalen.
Let op Gran Canaria ontzettend goed op brandgevaar. De dennewouden zijn extreem gevoelig voor brand, zoals vorig jaar wel is gebleken. Tijdens lange, droge en hete periodes is bijna niets nodig om een groot deel van het eiland in lichterlaaie te zetten. Gooi dus geen peuken uit het raam, en maak geen barbecue “leuk ergens in de vrije natuur”.
Het zuidelijke stadsdeel van Las Palmas: het Casa de Colón en de Kathedraal
03 jaren geleden
door Gerard
in Vakantieherinneringen
De vorige maand ben ik begonnen met wat te vertellen over een bezoek aan Las Palmas. Voor degenen die het stukje toen niet gelezen hebben: Een bezoekje aan Las Palmas, de hoofdstad van ons onvolprezen Gran Canaria is zeker de moeite waard.
Neem bus 30, de ‘directo’, stap uit bij ondergronds busstation ‘San Telmo’ en wandel in de richting van de kathedraal ‘Santa Ana’, die al vanuit de verte goed te zien is. Vóór de kathedraal kom je bij het ‘Casa de Colón’, je loopt door leuke steegjes zoals de ‘Pasaje Pedro de Algaba’ en er is een doorkijkje naar de zee.
Het ‘Huis van Columbus’ (vrij vertaald) is een gratis (!) museum waar Christoffel Columbus vóór de grote oversteek en de ontdekking van Amerika overnacht heeft. Heel veel voorwerpen, schilderijen en landkaarten doen ons daar herinneren aan de roemrijke Spaanse ontdekkingsreiziger. Bovendien is het een erg mooi onderhouden Spaans huis met een mooie binnenplaats en houten balkons.
Naast het museum staat de kathedraal van Las Palmas, de Santa Ana. Alleen ’s morgens vroeg is er gratis entree, daarna moet drie Euro worden betaald om een kijkje in de kerk te mogen nemen. De ingang zit, heel toepasselijk, aan de ‘Calle del Espiritu Santo’, oftewel de ‘Steeg van de Heilige Geest’. Voor de toren wordt apart entree gevraagd in de vorm van een ‘liftkaartje’. Da’s zakelijk uitgekiend. Het is echter wel weer eens wat anders om Las Palmas vanaf het hoge dak van de kathedraal te zien. Je kunt zelfs de kleine torentjes bezoeken via een wenteltrap. Het uitzicht is adembenemend. Nou ja, dat is wat overdreven, maar het is toch wel een fascinerend gezicht om Las Palmas vanaf grote hoogte te bekijken. Vanaf hier zie je ook dat men links nog een stuk aan de kerk heeft willen bouwen. Maar, dat is er nooit van gekomen…
Op het plein voor de kathedraal kom je beelden van grote honden tegen. Het zijn deze honden, de ‘Canis’, die de Spanjaarden bij hun komst op de archipel aantroffen, en die de naam aan de Canarische eilanden gegeven hebben. Niet de gele vogeltjes dus.
Pratende over grote hoogtes: Las Palmas is gebouwd op heuvelachtig terrein. Als je even ten zuidwesten van de stad omhoog rijdt kom je feitelijk nog hoger dan de Santa Ana en kun je dus zelfs de kerk van bovenaf zien. Dit is ook zeker een aanrader. Verder valt er in de Canarische hoofdstad heel goed te winkelen. Tussen San Telmo en de oude stadskern Vegueta ligt natuurlijk de grote winkelstraat Triana, maar ik noem ook even de grote winkelcentra zoals ‘Las Arenas’, ‘La Ballena’ en ‘7 Palmas’.
Aan de boulevard van het bekendste strand van Las Palmas, Las Canteras, kun je vele restaurantjes vinden waar je voortreffelijk kunt eten tegen een schappelijke prijs. Het is er vaak zelfs voordeliger dan in het zuiden aan het strand. Maar ook in de stad zelf zijn allerlei leuke terrassen en eetgelegenheden. Houd in de gaten in welke zaakjes veel Canarios zitten, daar is het eten vaak goed en zeker niet te duur!
Op de kaart:
Las Palmas de Gran Canaria
Koken met Joke: Om je vingers bij af te likken!
03 jaren geleden
door Joke Veldhuizen
in Koken met Joke
Deze maand heb ik speciaal iets bedacht voor kinderen, hoewel, menig volwassene zal er ook zijn vingers bij aflikken. Ik was toevallig op een kinderfeestje bij een Engelse vriendin van me en zag daar deze vereenvoudigde Ferrero Rocher’s liggen. Lekker chocolade, tegelijkertijd knapperig en zo eenvoudig te maken. Je kunt de ingrediënten altijd in huis hebben en als je onverwachts bezoek krijgt dan heb je ze binnen een uurtje op tafel staan, voor bij de koffie of als toetje. En zeker niet verkeerd; het hoeft niet ongezond te zijn!
Dus wat doe je?
Je koopt een reep chocolade van meer dan 70% cacao. Vaak liggen er in de supermarkt speciale repen om te smelten. Je koopt een pak van die gepofte rijst, die je normaal door de melk doet als ontbijt. Kies wat lekkere nootjes, zoals walnoten, hazelnoten en amandels. Die nootjes gooi je in een keukenmachine, zodat het allemaal hele kleine stukjes worden.
Breek de reep in blokjes en begin op zacht vuur de chocolade te smelten (één reep is genoeg voor een stuk of 15 chocolade bolletjes, wil je meer, neem er dan gewoon twee). Als de chocolade gesmolten is doe je er steeds een beetje gepofte rijst bij, zodat je goed in de gaten kunt houden of de verhouding chocolade – rijst nog klopt, doe naar smaak de nootjes erbij (dat mogen er best veel zijn, dat zorgt voor afwisseling). Zorg dat alles lekker onder de chocolade zit. Gebruik kleine papieren kuipjes waar je de bolletjes in kan doen. Neem een eetlepel en schuif de mix met een andere eetlepel in het kuipje. Zet de kuipjes een tijdje in de koelkast zodat de chocolade weer helemaal hard kan worden. Een makkelijke, lekkere en niet al te slechte, verrassing voor een feestje of
dineetje!
Restaurant Baccara 11 jaar
23 jaren geleden
Sinds 10 mei 2008 bestaat Restaurant Baccara in de CITA Alweer 11 jaar. Al 11 jaar lang vieren Claudia en Fons vakantie. Want biefstukken en spare ribs bakken, dat vindt Fons Vakantie met hoofdletter V. Claudia is de gastvrouw van het knusse restaurant op de 1e verdieping van de CITA. Eerlijk is eerlijk, ze weten dan ook wel wat genieten is. Als de gasten een beetje klaar zijn met eten, dan verandert restaurant Baccara in Bar Baccara. Fons en Claudia ‘nemen er dan nog eentje’ op weer een geslaagde dag.
Veel gasten blijven dan ook rustig hangen in de Bar Baccara na het eten, want nu wordt het nóg gezelliger. Was het een euk feestje op 10 mei? “Het is hier elke dag feest, dus dan zal da op 10 mei ook wel zo geweest zijn” aldus Fons.
Voor lekker eten en Belgisch (Fons) – Nederlandse (Claudia) gezelligheid: Restaurant Baccara in de CITA, Playa del Inglés – al 11 jaar lang…
Op de kaart:
Restaurant Baccara
Inschattingsfoutje…
0Meestal kun je maar beter wegblijven van alles wat besmettelijk is. Bijna alles dan, want ik weet ook wel dat er niets zo lekker besmettelijk is als de slappe lach. Misschien is aanstekelijk een beter woord, hoewel dat ook al zo ziekelijk klinkt. Ik houd het in elk geval niet droog als er iemand voor me in zijn broek staat te piesen van het lachen. Zo zag ik op televisie eens een man die een volle zaal lachtherapie gaf. Belachelijk, dacht ik, maar ik kon het toch niet nalaten om te blijven kijken. Meer dan verbazing kwam er in eerste instantie niet over al die neplachende types. Welke idioot gaat er nou in zo’n zaal zitten? Mijn scepsis verdween toen de hele zaal na een minuut of tien schaterde van het lachen, en ik dus ook.
Aan die man moest ik denken toen ik laatst in de rij stond bij de bank. Voor mij stonden zo’n stuk of zes wachtende mensen, achter mij nog eens vier. Allemaal even chagrijnig vanwege de drukte. Nou stond ik ook niet echt te juichen van gelukzaligheid. Ik had precies een half uur tot mijn volgende afspraak én geen euro in de parkeermeter gegooid. Dat was een inschattingsfoutje.
Bij de bank zat de vaart er in elk geval niet in en dat terwijl ik alleen maar even een nieuw internetbankierencodeerding wilde halen omdat de mijne vorige week de geest gaf. Ik voelde me een beetje depri worden van al die neutelige types en het vooruitzicht op een parkeerbon. Op dat moment herinnerde ik me dat een glimlach net zo besmettelijk is als de slappe lach. Ik schonk de dame achter de balie een van mijn allerliefste en oprechte glimlachen toen ik eenmaal aan de beurt was. Haar gezichtspieren twijfelden een paar seconden omdat ze de laatste paar uur gewend waren aan een ander soort plooi. Er was echter geen houden meer aan. Een dikke, haast opgeluchte, glimlach brak door.
Binnen twee minuten stond ik buiten met mijn nieuwe decoder; nog steeds glimlachend over het effect. De oude dame die me buiten tegemoet kwam glimlachte terug. Zelfs de wenkbrauwen van een norse zakenmeneer schoten omhoog waarna er een twinkel in zijn oog verscheen en een glimlach om zijn mond. Wat kan het leven simpel zijn.
Soms heb je niet eens in de gaten dat je met een chagrijnige blik en afhangende mondhoeken de wereld inkijkt. Het schijnt dat je daarvoor toch zo’n 13 gezichtspieren actief voor aan het werk moet zetten. Voor een simpele lach slechts vier. Bij de parkeerwacht die net een bon onder mijn ruitenwisser schoof toen ik aan kwam rennen waren ze waarschijnlijk onlangs gebotoxed…
Maspalomas Gay Parade 2008 foto’s online
0
Je kunt onze foto’s van de Maspalomas Gay Parade 2008 nu op onze zusterpagina Gran Canaria Info bekijken.
Klik op deze link om naar de fotogalerij te gaan: Maspalomas Gay Parade 2008.
Afgelopen zaterdag, 10 mei 2008 trokken talloze gays door de straten van Playa del Inglés. Een bonte optocht, aanschouwd door duizenden bezoekers. De Gay Parade was groter dan ooit tevoren, en een heerlijke relaxte dag om mee te maken, zonder enige bespeurbare agressiviteit.
Hieronder een impressie van de optocht, een selectie van enkele foto’s uit de galerij:
Je vindt alle foto’s van de Maspalomas Gay Parade 2008 hier.
Recente reacties