Archief voor mei, 2010

Vakantieherinneringen 1: 1982: Las Margaritas

1 jaar geleden

door Gerard in Vakantieherinneringen

Vakantie op Gran Canaria.

De eerste kennismaking van mij met Gran Canaria was in 1982. In september van dat jaar reed ik toevallig langs een reisbureau waar buiten een groot bord stond met daarop: Speciale aanbieding: Herfstvakantie: één week Gran Canaria, hotel Waikiki, halfpension, 1100 gulden. Omdat ik dringend aan een weekje weg toe was stapte ik naar binnen en boekte ‘Waikiki’. Volgens de beheerder van het reisbureau stond het hotel bekend bij Nederlanders om zijn goede buffetmaaltijden.

In ‘Waikiki’ heb ik overigens nooit gezeten, want een paar dagen later werd ik opgebeld: Waikiki was ‘overbooked’ en men bood mij aan om naar Las Margaritas te gaan, dat nog een ster meer had dan Waikiki, vier i.p.v. drie. Omdat ik nog niets van Canaria wist, accepteerde ik het aanbod verder zonder nadenken.

Een week later ging ik dan voor de eerste keer naar Gran Canaria. Aan boord van het Transavia-toestel werd ik verwend met drankjes, nootjes, een warme maaltijd (toe nog wel!!) en de 4½ uur die de vlucht duurde vloog voorbij. Eenmaal geland stond naast het vliegtuig een bus die mij naar de aankomsthal bracht. Een vrij sombere hal met veel bruine tinten en weinig daglicht. Maar wèl met ‘Aseos’, (toiletten) die op dat moment erg welkom waren.

De transferbus stond klaar op het grote parkeerterrein naast het luchthavengebouw (zie foto) en bracht me redelijk vlot naar Playa del Inglès. Ik had een middagvlucht gehad en terwijl de bus naar Playa reed, viel de schemering in. De bus reed over de (hoge) kustweg (de snelweg naar het zuiden was er pas vele jaren later) en toen hij de bocht nam vlak bij San Agustin, had ik een schitterend uitzicht op het zuiden van Canaria, met vele duizenden lichtjes in de vallende avond. Vele jaren zorgde ik ervoor om vooraan in de bus te zitten om vooral het uitzicht van bovenaf op San Agustin en Playa niet te missen. Later ging de bus over de nieuwe snelweg rijden en was het uitzicht verleden tijd.

Hotel Las Margaritas was helemaal aan het eind van de rit van de transferbus. Omdat het donker was had ik aan de rit niet zoveel. Ook ligt Las Margaritas nogal ver van de Kasbah en het strand, dus de eerste dagen ging ik met het hotelbusje naar het strand en weer terug. Het hotel viel erg tegen. Ik vind de kamers klein en de service, waaronder het eten, niet bijzonder. Ik heb me jaren afgevraagd waarom dit hotel vier sterren heeft en b.v. Buenaventura en Eugenia Victoria ‘maar’ drie, tot iemand mij vertelde dat het hebben van een bepaalde hoeveelheid personeel t.o.v. het aantal gasten en bepaalde speciale diensten, zoals roomservice, een extra ster opleveren. Overigens schijnen hotels met meer sterren ook meer belasting te moeten betalen. Daarom zien sommige hotels er van af om een extra ster aan te vragen; de gasten weten toch wel dat ze goed zijn.

De boulevard zag er heel anders uit dan tegenwoordig. Allerlei zaken kwamen later, maar ook waren er die kwamen en gingen. Eén zaak aan het strand kan ik mij nog goed herinneren: de Marker Visshop. Hij zat waar nu het plein bij de taxistandplaats is, dicht bij de trap naar het strand. Op de foto is hij goed te zien. Waarom ik mij die Marker Visshop zo goed herinner? Ik kreeg na enkele dagen last van maag en darmen en de ‘aseos’ van deze zaak heeft enkele keren voor reddende engel gespeeld…….

Volgende keer: Van Las Margaritas naar Buenaventura Playa.

Gerard Bosman.

Kijk ook eens op mijn Internetsite over Gran Canaria: http://home.planet.nl/~gerbos

Vakantieherinneringen

Vakantieherinneringen 2: Van Las Margaritas naar Buenaventura Playa

1 jaar geleden

door Gerard in Vakantieherinneringen

Van Las Margaritas naar Buenaventura Playa.

Na de herfstvakantie van 1982 hield ik Gran Canaria even voor gezien. Tot ik zo rond kerstmis 1983 wel weer naar een weekje ‘winterzon’ verlangde. Bij het reisbureau vertelde men mij dat daar de Canarische eilanden toch wel de beste zonzekere plaats voor waren. Je kunt natuurlijk ook naar Florida of Hawaii, maar daar was mijn portemonnee te plat voor. Wil je ‘Europees’ blijven en toch in de winter zomerse temperaturen hebben, dan móét je naar de Spaanse eilanden voor de Marokkaanse kust: de ‘Islas Canarias’.

Naar Las Margaritas wilde ik niet meer, gezien mijn slechte ervaringen in ’82. Toen ik ging zoeken naar een hotel van gelijke prijsklasse, stuitte ik op ‘Buenaventura Playa’. Het meisje van het reisbureau was er pas geweest en was nog onder de indruk van de grootte van het hotel. Het werd dus voor de eerste keer ‘Buenaventura’, in de maand februari van 1984.

Het hotel uit begin jaren ’70 was nog niet gerenoveerd. Wel was het keukentje buiten gebruik gesteld. Het hotel was indertijd opgezet als ‘appartementenhotel’, met grote kamers met ‘apart’ slaapgedeelte en eigen kookgelegenheid. Al snel verliet men deze formule. De buffet-maaltijden bleken toch lucratiever. De grote kamers zijn er gelukkig nog steeds!
Het keukentje was aan het oog onttrokken door een gordijn. De waterleiding was afgesloten en de koelkast uitgezet. Echter: Als je simpelweg de koelkast naar voren schoof en de stekker weer in het stopcontact onder de aanrecht deed, werkte hij als een zonnetje! En dat was in 1984 een ongekende luxe, want hotelkamers kenden géén koelkastje; dat werd pas eind jaren ’90 gemeengoed.

Vóór Buenaventura is nu ‘Parque del Paraisos’, een bungalowpark, maar in 1984 was het een kaal stuk grond met een schutting er omheen. Naast Bunaventura stond een betonnen skelet, wat vele jaren later ‘Gran Canaria Princess’ zou worden. De aannemer was failliet gegaan en het betonnen karkas heeft lange tijd de horizon behoorlijk vervuild. Telkens als ik weer op Canaria kwam zag ik het al uit de verte: Er is nog niks mee gedaan. Ook Waikiki heeft, nadat het eind jaren ’80 op de fles was gegaan, jaren lang staan verpieteren zonder dat er naar werd omgekeken. Uiteindelijk heeft de firma RIU zich er over ontfermd. Op de foto zie je rechts bovengenoemde schutting en in de verte ‘Gran Canaria Princess’ (in aanbouw, zal ik maar zeggen).

Buenaventura heette in die tijd ‘Buenaventura Playa’. Later werd dat achtervoegsel ‘Playa’ weggelaten en werd de eerste a als hoofdletter geschreven: BuenAventura, waarschijnlijk om het (gehoopte) avontuurlijke karakter van het hotel te benadrukken. Tevens kwam er de ‘ondertitel’: Çreativ Hotel’, nadat het animatieteam zijn intrede had gedaan. Er werd vanaf die tijd meer en meer op een jonger publiek gemikt en het hele hotel werd successievelijk geheel in ‘zuurstokkleuren’ geschilderd. Sinds vorig jaar schrijft het hotel de v als hoofdletter: BuenaVentura. Het nut hiervan ontgaat mij geheel. Op de foto de voorkant van het hotel in 1984.

Bij de bouw was voor Buenaventura een heel grappig zwembad bedacht: Een groot bad links van de ingang, een kleiner bad rechts en er tussen een smalle corridor onder de hoofdingang door, zodat je al zwemmend van het ene in het andere bad kon komen. Later zijn op de plaats van het verbindingsstuk de kleine thema-restaurantjes (vis, Italiaans en Chinees) gebouwd. Op de foto’s de beide zwembaden. In 1998 is het grote bad geheel verbouwd, een jaar later is het kleinere aangepakt en zijn er o.a. jacuzzi’s bij gemaakt. Als je hiervan foto’s wilt zien kijk dan op mijn Internet-site.

Tot slot een mooie foto van DE trap naar het strand, langs het IFA hotel Dunamar naar Centro Comercial Anexio II. Een trap die jarenlang geteisterd werd door time-share sellers en balletje-balletje spelers (oplichters dus) maar die sinds enkele jaren daarvan verlost is. De trap werd inmiddels diverse keren opgeknapt en van hardstenen treden voorzien.