De Engelse Begraafplaats: beschermd monument Architectonisch Cultureel Erfgoed

Medio mei 2010 heeft de Canarische Regering, op basis van een aanbevelingsrapport van het Eilandbestuur van Gran Canaria, gunstig gereageerd, om de ‘Cementerio Inglés’ (Engelse Begraafplaats) van Las Palmas de Gran Canaria uit te roepen tot beschermd monument van het Architectonisch Cultureel Erfgoed, wat op 26 juni 2010 is bekrachtigd in de Ministerraad .

De aanwezigheid van de Engelsen op Gran Canaria sinds het begin van de 19de Eeuw, vanwege de aanwezigheid van de haven welke ze gebuikten als aanlegplaats op weg naar hun koloniën in Afrika, India, Azië en Australië,maakte het noodzakelijk, om over een eigen begraafplaats te beschikken.
Dit werd vooral duidelijk, toen met het overlijden van de echtgenote van Benjamin Walter, de aanvraag werd geweigerd, om haar op 9 februari 1929 te mogen begraven op het katholieke kerkhof van de stad.
Vervolgens is zij buiten de stadsgrenzen ter aarde besteld volgens de protestante ritus.

Met als gevolg, dat begin 1830, enkele Britse inwoners, zoals Samuel Bishop, James en Frederick Manly, Robert Warrand, Clarence Houghton, George en James Swanston, Thomas Miller, Alexander Cochran, James Wood, samen met de vice-consul, besloten een terrein te verwerven, om daar een begraafplaats van te maken. Grondeigendom waaraan de Regering van Hare Majesteit de Koningin van Groot Brittannië en bijdrage leverde van 50 pond sterling, op voorwaarde, dat de eilandbewoners eenzelfde bedrag zouden bijdragen.

Volgens stukken uit de akte werd het terrein uiteindelijk beschikbaar gesteld door de Gemeente Las Palmas de Gran Canaria, op wat nu de helling is in het stadsdeel San José, die destijds buiten de bebouwde kom van de stad lag (aan de  Paseo de San José).

De British Cemetery is het oudste instituut van de Britse kolonie op de Canarische Eilanden, men is begonnen met de aanleg ervan in 1834. En in zijn soort is het de eerste Britse begraafplaats welke in Spanje is aangelegd.

De eerste begrafenissen vonden er plaats in 1835, met de ter aarde bestelling op 4 december van de zeeman G. Williams en die van de echtgenote van James Swanston op 25 december van datzelfde jaar. De meest recente begrafenis, tot nu toe, vond er plaats in 2005.
Op deze begraafplaats treft men graven aan van personen die een grote rol gespeeld hebben in de geschiedenis van het Gran Canaria, zoals het graf van Thomas Miller en zijn familie, of, dat van George Ansticed, de eerste Britse vice-consul, samen met die van andere bekende families, zoals Blandy, Fisher, Park, Pilcher, enz.

Hoewel het merendeel van de graven op deze 1.800 m² grote campo santo toebehoort aan veel personen die om gezondheidsredenen naar Gran Canaria kwamen, zijn er ook graven van zeelieden die in de stad zijn overleden, of die zijn gestorven aan boord van schepen welke in de dicht bijzijnde zee lagen. Ook zijn er graven van Israëliërs, Noren, Duitsers en Nederlanders.