De handel rond de prostitutie

Een goed inzicht krijgen in de prostitutie op de Canarische Eilanden is, net zoals met alle illegale handel, een moeilijke taak. Alleen al op het web zijn er ruim 1,3 miljoen archieven, contacten, internetpagina’s en aan ‘prostitutie op Canarias’ gerelateerde artikelen. Deze handel zet jaarlijks rond 20 miljoen euro om op de Canarische Eilanden, hoewel dit cijfer puur indicatief is, want net als bij elke andere onwettige handel is het moeilijk exact te controleren. In de handel rond de alcahuetería (koppelarij) gaat bovendien veel geld om aan publiciteit. De komst van buitenlandse vrouwen om zich in deze wereld te begeven, beantwoordt aan een sociale vraag.

 De Calle Molino de Viento is een van de gebieden in de hoofdstad van Gran Canaria waar de meeste seksclubs en bordelen te vinden zijn.

“Niemand vraagt zich af hoeveel er omgaat in de prostitutiehandel. Men kan er niet aan ontkomen, als men volgt hoeveel ruimte ervoor wordt ingeruimd in de media. “En als er geen vraag was, zou er geen prostitutie zijn en ook geen mensenhandel,” zo bevestigt het team, dat de leiding heeft over het Centro Lugo van de Cáritas Diocesana de Canarias, dat ondersteuning biedt aan prostituees.

 Het Centro Lugo is een van weinige instanties die zich bezig houden met algemene ondersteuning aan vrouwen die de prostitutie bedrijven. Hun werk varieert van psychologische steun en erkenning, tot aan ludieke activiteiten en herintreding op de arbeidsmarkt en in het sociale leven. “ Het zijn allemaal vrouwen met veelzijdige capaciteiten. Wij zetten ons samen met hen in, om te zoeken naar alternatieven,” zo laat de leiding van het centrum weten.

Profiel

Negentig procent van de vrouwen die prostitutie bedrijven op de Canarische Eilanden is van buitenlandse afkomst. Voor het merendeel komen ze o.a. uit Brazilië, Colombia, Roemenië en Nigeria. In het geval van de Zuid-Amerikaanse vrouwen, ligt de gemiddelde leeftijd rond de 25 jaar. Bovendien hebben ze een middelbaar opleidingsniveau.

Twee van de zaken die ze allemaal gemeen hebben, zijn de zorg voor de familie en de harde levensgeschiedenissen. In het geval van de geïmmigreerde prostituees, wordt het grootste gedeelte van het geld wat ze verdienen, naar de landen van herkomst gestuurd, waar ze allemaal familie hebben waarvoor ze moeten zorgen. “De immigratiewet helpt gedeeltelijk de prostitutie in stand te houden. Het zoeken naar werk wordt bemoeilijkt, omdat ze illegaal zijn in het land. Velen zien zich verplicht dit te beoefenen, om familie in hun thuislanden te kunnen onderhouden,” zo laat men vanuit het Centro Lugo weten.

Maar zoals men zou denken blijft het niet alleen bij het bedrijven van prostitutie, maar is er ook drugsgebruik. Veel van deze vrouwen zien zich door hun klanten aangespoord, om drugs te gebruiken.

In de hoofdstad van Gran Canaria bestaat ongeveer een tiental ontmoetingsplaatsen, voor het grootste deel liggen deze in het havengebied rond Las Canteras. De overige bordelen concentreren zich in Vecindario en in het toeristengebied in het zuiden van Gran Canaria. Hoewel zij slechts het topje van de ijsberg vormen van deze handel op de Archipel.

Bij deze bordelen moet men de private kamertjes, de straatprostitutie en de escort service optellen. Dit laatste is een van de nieuwe verschijnselen, door het brede aanbod via het Internet. “ Er zijn telkens meer contacten die tot stand komen via het Internet. Kijk maar naar de foto’s, en het zal duidelijk zijn. Voor het meisje is het een activiteit die meer onafhankelijkheid biedt,” zo beweert R.G.P. die te maken heeft met dit soort seksuele dienstverlening.

DE HANDEL EN DE CIJFERS:

18 miljard euro

De handel in prostitutie in Spanje overtreft die van de wapenhandel voor wat betreft de hoeveelheid geld die erin omgaat. Men schat, dat deze jaarlijks 18 miljard euro bedraagt. Wat neer komt op gemiddeld 50 miljoen euro per dag. Een berekening maken van de verdiensten van deze handel op de Canarische Eilanden is bijna onmogelijk, hoewel de politie schat, dat die jaarlijks rond 20 miljoen euro uitkomt.

400.000 prostituees

Volgens schattingen van de Guardia Civil, zoals die gepubliceerd zijn in hun aan het Congres van Afgevaardigden aangeboden rapport ‘Ponencia sobre prostitución’, zijn er in Spanje ongeveer 400.000 vrouwen die zich met prostitutie bezig houden.

2.500 op de Canarische Eilanden

In hetzelfde rapport meldt de Benemeríta (Guardia Civil), dat ongeveer 2.500 vrouwen de prostitutie bedrijven op de Canarische Eilanden. Maar dit gegegeven is, net als die voor de rest van Spanje, slechts een schatting bij benadering.

Negentig procent is buitenlandse

Van de ruim 400.000 vrouwen die prostitutie bedrijven in Spanje, is 90% van buitenlandse afkomst. Dit percentage is ook van toepassing op de Archipel. De meesten hebben de Braziliaanse nationaliteit.

Een procent is man

In Spanje is het merendeel van de in de prostitutie werkzame mensen, vrouw. De mannen die de koppelarij bedrijven, maakt ongeveer 1% uit van het totaal aan prostitutie. Op de Canarische Eilanden is dit 0,7%.

GETUIGENISSEN:

‘Nancy’: “Ik doe dit, want ik ben illegaal”

Het is al bijna twee jaar geleden, dat ‘Nancy’, zo noemen haar klanten haar, aankwam op Gran Canaria. Aanvankelijk was het een reis naar Madrid, waar enkele vriendinnen woonden. Daar was het, dat zij besloot naar de eilanden te gaan, in eerste instantie op aandringen van haar toenmalige vriend.

Vanaf het moment, dat zij op Gran Canaria landde hebben zich alleen maar moeilijkheden voorgedaan. Haar partner liet haar in de steek en ze was maandenlang op zoek naar illegaal werk. Haar aankomst, als weer een toeriste meer uit haar geboorteland Colombia, maakte het haar onmogelijk te werken. Op 23-jarige leeftijd, liet ‘Nancy’ drie kinderen en een zieke moeder achter. Ze ging naar Spanje om te proberen de economische situatie van de familie te verbeteren. Ze heeft gestudeerd, hoewel ze vanwege haar illegale status, geen behoorlijk betaalde baan kon krijgen. “Meer dan eens heb ik gedacht 700 euro’s te pakken en met de eerste vlucht terug te keren naar mijn land. Maar als ik terugvlieg is het probleem, wie er dan mijn gezin gaat onderhouden,” zo vraagt ze zich af.

Haar dienstrooster telt, in de meeste gevallen, vaak meer dan tien uur. Hoewel ze nooit weet hoeveel daggeld ze kan verdienen, verzekert ze, dat ze elke week ongeveer €300,= naar haar familie stuurt, die in het District van Santa Marta woont, in het noorden van Colombia.

Nancy is zich bewust van de psychologische schade die de prostitutie bij haar aanricht, hoewel ze volhoudt, dat dit de enige manier is die haar rest, om op de Canarische Eilanden te overleven. “Als ik eenmaal mijn verblijfspapieren krijg, kan ik de prostitutie uit en ander werk gaan zoeken. Maar ik kan niet stoppen met het naar huis sturen van geld,” zo oordeelt zij. En hoewel ze nu graag haar kinderen zo af en toe zou willen zien, bevestigt Nancy, dat het niet haar bedoeling is om in Spanje te blijven wonen.

Luciana S.F.: “ Niemand heeft mij ergens toe verplicht”

Volgens de gegevens uit het Rapport over prostitutie in Spanje, dat is overhandigd aan het Congres van Afgevaardigden, blijkt, dat slechts 5% van de vrouwen dit, zonder enige vorm van dwang, op vrijwillige basis doet. Luciana S. is een van de weinige vrouwen die zich uit eigen vrije wil met prostitutie bezig houdt.

Luciana werkt al twee jaar in de bordelen van de hoofdstad van Gran Canaria. In tegenstelling tot veel buitenlandse vrouwen die de prostitutie op de Eilanden bedrijven, verblijft Regina legaal in Spanje. “Ik ben hier vijf jaar geleden gekomen. In Brazilië hield ik me al met prostitutie bezig en nu beperk ik me er toe, om hier hetzelfde te doen, maar ik verdien er nu duidelijk meer mee,” is haar commentaar. Ze beschouwt zichzelf als een volledig onafhankelijke vrouw. Ik werk gemiddeld acht uur per dag, maar ze bevestigt, “dat dit per dag verschillend is, afhankelijk van de klanten, tegen wie ze zegt, dat ze altijd beschikbaar is. Als men haar naar het profiel van haar klanten vraagt, beperkt Luciana zich te antwoorden met “er is van alles”, hoewel ze niet verbergt, dat gehuwde mannen in de meerderheid zijn. Ze praat niet over haar tarieven en ook niet over hoeveel ze verdient, hoewel ze met de nodige pracht en praal leeft.

Net zoals bijna alle buitenlandse vrouwen die zich met prostitutie bezig houden, heeft Luciana twee kinderen in Brazilië, naar wie ze bijna dagelijks geld stuurt. Een van haar volgende doelen is het bereiken van familiehereniging. “Wat ik het meeste mis, is mijn familie, vooral mijn twee kinderen. Ik hoop ze binnenkort hier bij me te kunnen hebben,” zo bevestigt zij.

Luciana heeft er geen enkele moeite mee, om met de pers over haar beroep te praten, hoewel ze haar privacy wil beschermen en daarom geen toestemming geeft tot het maken van een foto, net zoals de andere getuigen die daarom zijn gevraagd.