Financiering Canarische Gezondheidszorg

De regionale minister voor Gezondheid, María del Mar Julios zal alle mogelijkheden benutten, alvorens de belastingen te verhogen, om de kosten voor de Canarische Gezondheidszorg te kunnen betalen.

Consejera: Excma. Sra. Dña. María del Mar Julios Reyes.

Julios legde op woensdag 11 januari 2006 uit, dat haar departement pas dan zal overgaan tot belastingverhoging, of naar de formule van meebetalen zal grijpen, als alle andere wegen zijn bewandeld die de toegankelijkheid tot de Zorg kunnen garanderen. ‘Laten we zeggen, dat eerst alle kruit moet zijn verschoten, voordat we naar deze middelen grijpen’, zei ze.

Julios bevestigde, dat het Basisverdrag voor de Gezondheidovereenkomst, die op dinsdag 10 januari 2006 is goedgekeurd door de Ministerraad, ‘niet als doel heeft, om te laten meebetalen of,om de belastingen te verhogen’. Maar ze liet wel weten, dat men vroeg of laat, op Nationaal niveau het debat zal moeten aangaan over de toegankelijkheid van de gezondheidzorg, waarin men dit soort oplossingen niet zal kunnen uitsluiten.”

“Dit is wat er enkele maanden geleden al is gebeurd, toen Madrid de Autonome Communiteiten voorstelde om de accijns op tabak en alcohol te verhogen, om zodoende de rekeningen voor de Gezondheidszorg sluitend te maken.”

Met betrekking tot deze belastingen, die een apart hoofdstuk verdienen in het verdrag, zei ze het navolgende: ‘Wij stellen ons voor, dat als men bij het punt is aanbeland, dat er belastingen geheven moeten gaan worden, dat we dan het oog laten vallen op zaken die schadelijk zijn.’

De bewindsvrouwe voerde aan: ‘Het systeem heeft meer geld nodig, omdat de overige Europese landen dat ook hebben en die doen dat voor een kleiner dienstverleningspakket het onze. Er zijn landen die rehabilitatie niet vergoeden, en andere, waar de medicijnen veel duurder zijn, omdat de burger die zelf moet betalen. Of we dat nu willen of niet, het debat over de toegankelijkheid van de gezondheidszorg zal in ons land gevoerd moeten worden. Telkens als er nieuwe medicijnen zijn, of er is en andere behandelmethode, moeten we daar geld voor zoeken om ze toe te kunnen passen. Het is onverantwoordelijk om niet te discussiëren over de mogelijkheid hoe deze in de toekomst toegankelijker gemaakt kunnen worden.’

In elk geval wilde Julios op 11 januari 2006 benadrukken, dat het Ministerie van Gezondheid in het Basisdocument voor het Gezondheidspact een serie maatregelen verankert, zoals, de toename van de kosten voor de Openbare Gezondheidszorg met 0,5% en 1% van het PIB (Gemiddeld Nationale Inkomen) of een verhoging van de heffing voor de zorgverlening aan dak- en thuislozen.

Alleen als dit niet voldoende is om de kosten te dekken, zal er sprake zijn van een belastingverhoging of meebetalen. ‘Eerst moeten de andere maatregelen in gang gezet worden. Pas als deze niet helpen, komt het moment waarop we besluiten wat de mogelijkheden zijn, maar dat zal dan besproken moeten worden moeten in een rustig debat met de Staat en de overige Autonome Communiteiten.’

De bewindsvrouwe wees resoluut de mogelijkheid af, dat elke Autonome Communiteit vrijelijk zijn belastingen kan verhogen om de eigen Gezondheidszorg te kunnen financieren. ‘In het geval men naar belastingmiddelen zou moeten grijpen, kan het niet zo zijn, dat de Staat simpelweg aan de Autonome Communiteiten zegt, dat ze deze dan maar moeten verhogen. Dit kan zo niet zijn, want het verstoort het evenwicht van het systeem. We kunnen erover discussiëren in een debat, over welke belastingen verhoogd moeten worden, maar niet zodanig, dat elke Communiteit daar zelf over beslist.

Anders zouden de rijkste de noodzaak niet inzien van belastingverhoging en, de armste zouden dan wel de belastingen moeten verhogen. Daarom moet daarover een debat gevooerd worden, en niet zoals de laatste keer, dat de toegang tot de dienstverlening zal functioneren naar inkoopcapaciteit.’

Julios eindigde haar betoog, door uit te leggen: ‘Wij stellen ons voor, dat wanneer we dit financieringsdebat aangaan, niet elke Communiteit zijn belastingen zal verhogen. Dat gaat niet opnieuw gebeuren. Het kan niet zo zijn, dat elke Autonome Communiteit zijn problemen oplost door naar believen de belastingen te verhogen. We moeten realistisch blijven, omdat het debat, dat men nu gaat voeren, niet oneerlijk wordt afgesloten.’

De vice-ministerpresident van het Kabinet herhaalde vertrouwen te hebben in bereiken van een overeenkomst met de betreffende zorgsectoren. Om uiteindelijk een sociaal verdrag voor de gezondheidzorg te kunnen bereiken. Met in het basisdocument, de concreet, gespecificeerde aanbevelingen van het comité van deskundigen, zoals dit in november 2005 is toegevoegd aan het Kabinet voor de bestudering en de analyse ervan.