Geen papieren, geen vaderland, geen rechten… geen schoolreisje

De geschiedenis van de kleine Faiz El Hamamouni, die 12 jaar geleden werd geboren op Fuerteventura, zou zo gebruikt kunnen worden als script voor een speelfilm. Een leven in anonimiteit, geen identiteitspapieren, geen nationaliteit. En in die film zou dan zijn moeder, Fátima, die een bloedeigen zoon baarde die niet bestaat - omdat zij gevangen zit in een web van juridische onduidelijkheid -, de hoofdrol kunnen spelen.

Elke kind heeft recht op een naam en een nationaliteit. Dit staat te lezen in de Verklaring van de Rechten van het Kind, die is uitgegeven door de UNO. Maar niet alle minderjarigen hebben dezelfde mogelijkheden, om toegang tot deze rechten te verkrijgen. En als men dit niet gelooft, vraag het dan maar eens aan Faiz, een slechts 12 –jarig jongetje, dat geboren is op Fuerteventura, Marokkaanse ouders heeft, geen identiteitspapieren bezit en zelfs geen nationaliteit. Maar zelfs ook geen registratienummer, omdat hij op nergens staat ingeschreven. Hij is uitsluitend een menselijk wezen, dat zijn eigen geschiedenis heeft, omdat zijn leven gevangen zit in een bureaucratische puzzel. Een verhaal, dat bovendien gekenmerkt wordt door wanhoop.

De kleine Faiz is de zoon van Abdelkader en Fatima, beiden Marokkaans, hij afkomstig uit Algerte en zij uit Casablanca. Als vrucht van hun relatie, werd Faiz op 1 april 1996 geboren in het ziekenhuis van Fuerteventura. Sindsdien wordt zijn leven gekenmerkt door een illegale situatie.

Zijn ouders hebben geprobeerd Faiz in te schrijven bij de Marokkaanse Ambassade. ”Maar men zei ons, dat men niets kon doen, omdat we niet gehuwd waren,” merkt Fatima op. Ze is een zieke vrouw de een ware lijdensweg doormaakt. Niet alleen als moeder, maar ook als arbeidster, omdat kortgeleden voor haar bedrijfje ‘uitstel van betaling’ is aangevraagd en zij zonder inkomsten zit.

In hun eenvoudige woning in Tuineje, vertelt Fatima over de zwerftocht die zij gemaakt heeft met haar kleine Faiz. Ondertussen laat ze ons zien, hoe ze staat ingeschreven in het Libro de Familia in het Registro Civil van Puerto del Rosario en hoe ze staat ingeschreven in het Bevolkingsregister van de gemeente Tuineje. Ze kan niet verbergen, dat ze lijdt door de illegale situatie van haar zoon, ondanks dat deze geboren is op het eiland Fuerteventura. “Ik ben overal naar toegegaan, de Rechtbank, de Politie, maar men zegt mij, dat het kind geen papieren kan krijgen, omdat mijn nationaliteit de Marokkaanse was.

De 55 jarige Fatima verblijft al 20 jaar op Fuerteventura en werkte er in diverse sectoren om haar gezin vooruit te helpen. De wanhoop voor het verkrijgen van identiteitspapieren voor Faiz is van haar lippen af te lezen en ze kan een enkele traan niet bedwingen als ze haar verhaal vertelt.

Na zoveel stormachtige jaren, is bij Fatima het licht van de hoop gedoofd. Sinds 15 juni 2008 heeft zij de Spaanse nationaliteit verkregen. Daarom is zij sinds april 2008 begonnen met de aanvraag
Procedures bij de Instructierechtbank van Puerto de Rosario, opdat de kleine Faiz Spanjaard zal kunnen zijn en zijn huidige situatie zou kunnen legaliseren.

En dan is er nog iets triest, dat speelt in de kantlijn van deze verwarrende geschiedenis van een kind zonder identiteitspapieren en zonder nationaliteit. En dat is, dat zijn illegale status er de oorzaak van was, dat hij niet met zijn klasgenootjes heeft kunnen genieten van het schoolreisje naar Tenerife en La Gomera aan het einde van het schooljaar. “Dat is, wat mij het meest zeer heeft gedaan, want het kind heeft het schooljaar afgesloten met goede cijfers en was erg ontdaan, door niet te kunnen reizen. Ik begrijp niet, waarom men hem geen speciale vergunning heeft gegeven,” oordeelt Fatima. Faiz is ook niet naar Marokko kunnen gaan, om er zijn familie te leren kennen, in het bijzonder zijn zusjes Nadia en Nordin.

 Fátima, die aan astma lijdt, moet over enkele dagen een operatie ondergaan en denkt wanhopig: “Als ik op de operatietafel kom te overlijden, wat zal er dan van dit kind terechtkomen?”