Ongeveer zeventig Afrikaanse migranten hebben zondagmorgen een grenspost in de Spaanse enclave Melilla aan de Noord-Afrikaanse kust aangevallen. Ze gooiden met onder meer stokken en stenen naar Spaanse en Marokkaanse agenten, die aan beide kanten van de grens controleerden.
Ook liepen de illegalen agenten onder de voet. Dat hebben Spaanse politiefunctionarissen laten weten. Enkele Spaanse agenten raakten gewond. Een onbekend aantal migranten slaagde erin het Spaanse Melilla te bereiken.
In 2005 gingen beelden de wereld over van Afrikanen die met honderden tegelijk Melilla en Ceuta, een andere Spaanse enclave in Noord-Afrika, bestormden om zo de Europese Unie binnen te komen. De meeste Afrikanen werden met geweld teruggestuurd. Sindsdien is de beveiliging van de enclaves versterkt.
bron: ANP / AFP
Melilla (en Ceuta) op de kaart:
Snel
HetWeer
ZomaarFoto
|
|||
Laatst toegevoegd
Grafische versie
Dan toch maar weer met de patera of kajak richting Canarische Eilanden, om zo Europa (”het land van melk en honing!”) proberen binnen te komen. Wie niet waagt, die niet wint… Een land krijgt de Regering die de kiezer verdient (Afrika en de rest van de wereld: “denk aan, bobo Mugabe…”), laat de, vooral de kerngezonde, jongemannen - en ook vrouwen -, die illegaal naar o.a. Canarias komen, eens gaan werken aan de opbouw van hun landen, in plaats van passief toe te zien hoe een land verder in de armoede wegzinkt, of om elkaar met machtes af te maken en oorlog te voeren. “WERKEN aan de oppouw van je eigen (Afrikaanse) land” is de toverspreuk voor de uiteindelijke oplossing van deze problematiek.
Maar zolang de bevolking dom gehouden wordt en de wapenleveranciers, plus corrupte ambenaren en nóg corruptere politici, er dik aan kunnen verdienen, zal er vooralsnog niet veel vebeteren op het Afrikaanse Continent. Primair zijn ONDERWIJS en daarna WERKEN AAN DE OPBOUW VAN JE EIGEN NATIE, de sleutels die passen op het op slot zittende, wereldwijde assilantenprobleem. Maar men is ziende blind en horende doof. Liever je leven wagen in een gammel vaartuig ol de Atlantische Oceaan, dan voor de kost gaan werken, want in Europa vliegen de gebraden hanen je zo in de mond…tóch!”
Nee, het laatste wat deze mensen willen als ze eenmaal in Europa zijn is werken natuurlijk. Ze zijn hun landen dan ook ontvlucht omdat er daar te veel banen beschikbaar zijn…
Laten ze die banen dan eindelijk eens opvullen en laat ze gaan werken als/of bij de: boer,veehouder, onderwijzer, winkelier, bakker, slager, schoenmaker, ijsverkoper, fietsenmaker, modinette, kapper, smid, enz. enz. Maar wél IN EIGEN land en niet in het buitenland. Alles beter, dan passief onder de klapperboom zitten wachten op betere tijden en moedrs vijtien kilometer verderop, te voet, water laten halen.
wat een cliché’s, ongelofelijk.
Met dit soort ‘clichés’ is Europa welvarend en groot geworden (ja, ook met slavenhandel, als u dit ‘cliché’ zo nodig wenst aan te halen). Maar, om met PJ B. te spreken, “Een beetje meer ‘VOC-mentaliteit’ (lees: ondernemingszin, in de breedste zin van het woord) zou geen kwaad kunnen in Afrikaanse ontwikkelingslanden. Daar zijn landen als bijvoorbeeld China en India ondertussen ook wel achter gekomen. Met de cliche´s waar u op doelt, komt een continent als Afrika wél veel verder en, dat levert, op den duur, minder migranten op! Trouwens, zilverpapier sparen (ook zo’n cliche!) “voor de ‘zwartjes’ in Afrika”, zoals ik - en velen met mij - dat ruim 50 jaar geleden al op school in Nederland moesten doen (dus lang vóór úw tijd), heeft ook niet veel zoden aan de dijk gezet. En, het sparen van de kurken van champagne- en cava-flessen - zoals men dit momenteel in het Zuiden van Gran Canaria pleegt te doen, voor het maken van schoenzolen in Afrika , houdt geen migrant tegen; al die kurk verhoogt alleen maar de drijfkracht van ‘pateras’ en kajaks!
U moet toch een wat vaker TV kijken, naar programma’s van NOVA, IKON, HUMANITAS, SOCUTERA enz. op de Nederlandse televisie, dan ziet u de door mij genoemde feiten - de door u genoemde ‘clichés’ - in één klap bevestigd. Kom van uw berg af en wordt wakker!
Het gaat erom, dat een dergelijke gemeenschap van
binnenuit wordt versterkt. En dat gebeurt over het algemeen niet, door op een bootje ‘economische asielzoeker’ (lees: ‘moderne slaaf’) te willen worden in de Westerse maatschappij, waar men overigens als ‘gelukszoeker’ linea recta teruggestuurd wordt, opnieuw de misère in. Ter plaatse zélf helpen aanpakken, dus niet passief toekijken, blijkt uiteindelijk de oplossing te zijn, van dit soort Afrikaanse problemen, denk o.a. aan de microkredieten (van Máxima).