Redder op Güi-Güi

José Ramón Segura helpt en redt al een decennium personen die in het natuurgebied van Güi-Güi in problemen geraken. In de zomer van 2008 heeft hij bijna een vijftiental gewonde personen en drenkelingen geholpen. Vier maanden geleden trof hij een door een zonnesteek overleden Nederlandse vrouw aan. Nu is hij het die hulp vraagt, voornamelijk voor het verkrijgen van een basisuitrusting voor een EHBO-post.

”Laat me niet in de steek, laat me niet in de steek.” José Ramón trof, na een lange en zware zoektocht over  de rotsen,  de uitgeputte jonge vrouw aan met uitdrogingsverschijnselen en een angstaanval. Het meisje was verdwaald op de terugweg naar de bewoonde wereld, nadat ze enkele dagen met enkele vrienden had doorgebracht op het strand van Güi-Güi.

José Ramón Segura (met wit shirt, inks op deze foto), samen met de toeristengids Wolfgang.

Dit is niet het enige geval waarbij men de hulp van José Ramón nodig had, die graag heeft, dat men hem Castaña noemt, net zoals in zijn militaire diensttijd. Een voorval vond in het voorjaar plaats, toen zijn hulp werd ingeroepen, om een buitenlandse te zoeken die werd vermist. In dit geval ging het om een vrouw van middelbare leeftijd, die gestorven was aan de gevolgen van een hittegolf. Ondanks zijn poging tot reanimatie, kon hij niets voor de vrouw doen.

Ramón Segura woont al tien jaar permanent op Güi-Güi en heeft al veel verdwaalde, gewonde personen en drenkelingen moeten helpen, ook zij die problemen hadden met de steile rotswanden van dit strand in de gemeente La Aldea. Dit wordt bevestigd door de toeristengids Wolfgang, die ontelbare keren met toeristen naar het strand is afgedaald.

Tot nu toe heeft hij gebruik gemaakt van zijn bekendheid met het terrein en zijn kennis van EHBO, maar Ramón bevestigt, dat als hij over betere hulpmiddelen kan beschikken, dat hij dan veel dan effectiever kan werken. Segura heeft een cursus EHBO gevolgd en heeft vijf jaar voor het Rode Kruis gewerkt op de stranden van San Bartolomé de Tirajana, hij is een vrijwilliger die blijft doorleren.

Momenteel mist Ramón een basisuitrusting om belangeloos zijn humanitaire werk te kunnen uitoefenen op een plaats waar hij zich thuis voelt en die hij kent als zijn broekzak. Om die reden  heeft hij zich onlangs tot de Gemeente La Aldea gewend en wil hij ook andere instanties aanpreken, om eenvoudigweg het noodzakelijke EHBO-materiaal te vragen, om in elk geval eerste hulp bij ongelukken te kunnen verlenen. Ook is Ramón bereid, om mensen in het dorp op te leiden tot hulpverlener.