Tijdens het Franco-regime onderdrukten krijgen officieel de status van slachtoffer

Groen licht voor vier maatregelen voor de ontwikkeling van de Ley Memoria Histórica  (Wet op het Geschiedkundige Geheugen). De erkenning als slachtoffer is een symbolische en kent geen financiële aanspraken toe.

De Spaanse regering bespoedigt de toepassing van de Ley de Memoria, die nagenoeg geheel verlamd was toen deze in januari 2008 in werking is getreden. De Ministerraad heeft op vrijdag 3 oktober 2008 vier Koninklijke Besluiten goedgekeurd, waaronder een, dat voor het eerst in de democratische geschiedenis voorziet in de officiële erkenning van de slachtoffers uit de Franco-periode.

De Spaanse vice minister-president Fernández de la Vega, op vrijdag 3 oktober 2008, na afloop van de Ministerraad.

Het Ministerie van Justitie zal  een certificaat versturen – van symbolische waarde; want het kent geen financiële rechten toe – aan alle slachtoffers en hun familieleden, als erkenning van hun fusillering, gevangenneming, marteling of dwangarbeid vanwege politieke motieven die onterecht waren.

Zodoende zal de democratie de morele schade herstellen die door de dictatuur veroorzaakt is en rehabiliteert men de naam van alle slachtoffers van represailles. De asociaciones de memoria (verenigingen ter herdenking) hadden gevraagd om de annulering van alle processen. Maar de Regering heeft gekozen voor deze symbolische weg, vooral vanwege druk vanuit de juridische hoek, die tegen een complete revisie is van het Franquistische rechtssysteem.

Met de drie Koninklijke Besluiten lost de Regering een al 30 jaar slepend probleem op: dat van de personen die niet zijn gefusilleerd door het franco-regime – van wie de familieleden financiële vergoedingen ontvingen in de jaren 80 – en die geen beroep konden doen op de Ley de víctimas del terrorismo (Wet voor Slachtoffers van het Terrorisme). Daaronder vallen alle sinds 1968 vermoorden, inclusief Melitón Manzanas, de eerste dode die in dat jaar viel, door toedoen van de ETA. Het zijn slachtoffers, net als de vijf in 1976  door handen van de politie in Vittoria gedoden, die buiten alle herstelregelingen bleven. De Regering heeft voor de directe familieleden van deze personen een vergoeding vastgesteld van €135.000,= (dezelfde die slachtoffers van het terrorime ontvangen).

Voor andere rechthebbenden staat men toe, dat internationale brigade-leden de Spaanse nationaliteit kunnen verkrijgen, zonder afstand hoeven te doen van hun eigen nationaliteit (wat sommige landen vereisen). En voorts, dat men de in beslag genomen, private documenten (brieven aan familileden, bijvoorbeeld) terug kan krijgen die worden bewaard in het archief van de Guardia Civil in Salamanca.
 
De andere Koninklijke Besluiten maken het voor internationale brigade-ledenmogelijk, om de Spaanse nationaliteit te verkrijgen zonder afstand te hoeven dien van de eigen nationaliteit (wat sommige landen verlangen). 

Ook kan men documenten met een privaat karakter terugkrijgen (bijvoorbeeld brieven aan familieleden) die in beslag genomen zijn en die worden bewaard in het archief van de Guardia Civil in Salamanca.

De Spaanse vice-premier, María Teresa Fernández de la Vega, legde na afloop van de Ministerraad uit, dat men hiermee de wet tot gelding wil laten komen en men “recht wil doen” aan de onderdrukten – hoewel er grotere geschilpunten zijn  die opgelost moeten worden, zoals het in kaart brengen van de massagraven, of de eliminatie van Franco-symbolen.

De gemeente Toledo gaat een rapport zenden aan de aanklager van het Spaanse Hooggerechtshof, Baltasar Garzón, met  daarin  de opsomming van 1.300 slachtoffers uit het Franco-regime in de jaren 1936 tot 1946, van wie de meeste niet zijn geïdentificeerd zijn en die rusten in de ruim veertig massagraven van de plaatselijke begraafplaats.

Lees ook: http://www.hollandsenieuwe.com/2211-canarische-namen-voor-garzon_7807/