Het noorden en Las Palmas.

Sinds de jaren ’70 zijn de zonzoekende toeristen naar het zuiden van Gran Canaria gestroomd. Immers: In het zuiden is het (nog) droger en zonniger dan in het noorden en is volop plaats voor het bouwen van nieuwe accommodaties.

De kathedraal van St. Anna.

Een beetje jammer is dat wel, want het noorden, de hoofdstad Las Palmas en stadjes als Agaete en Stanta Maria de Guia (ofwel kortweg Guia) zijn zeker de moeite waard om te bezoeken en om te verblijven. Vanuit Agaete vertrekt dagelijks een veerboot naar Tenerife. In het rustige Guia kun je privé heel mooie appartementen huren bij de Vlaamse familie Buyens.

Kom je voor de eerste keer in Las Palmas, dan moet je wel wat verder kijken dan je neus lang is. Anders denk je: Alleen maar een vuile, hete Spaanse stad. Maar als je wat rondkijkt, dan zie je dat de hoofdstad van Gran Canaria heel mooie dingen heeft, zoals: de prachtige parken, als het Parc Dorames, waar het oudste hotel van Canaria staat: hotel Santa Catalina. Verder zien we het beroemde strand van Las Canteras, met het mooie concertgebouw Alfredo Kraus.

Casa de Colòn, het huis waar Columbus verbleef voordat hij naar Amerika zeilde. Nu museum.

Tegenover het concertgebouw vind je het grote, overdekte winkelcentrum Las Arenas, met vele luxe winkels die prijzen hanteren die veelal zo’n 15 procent lager zijn dan in Nederland of Vlaanderen. Dit komt doordat de BTW op Gran Canaria heel erg laag is. Ook de ‘Bijenkorf’ van Las Palmas is het bezoeken waard: ‘El Corte Inglès’ heet dit topwarenhuis.

Per ‘dubbeldekker zonder dak’ van de firma Guaguas Municipales kun je een rondrit maken door de stad; opstappen kan het best op de Plaza de Santa Catalina.
In de hoofdstad van het katholieke Canaria vinden we natuurlijk ook een kathedraal: de ‘Catedral de Las Palmas’ aan de ‘Plaza de Santa Ana’. Aan dit plein staat ook de Casas Consistoriales, te bezoeken op gezette tijden. Aan het begin van het plein staan enkele beelden van grote honden, Canarios, waarnaar de Canarische eilanden vernoemd zijn. Niet naar de gele vogeltjes dus! Achter de kathedraal staat de ‘Casa de Colòn’, een museum over de Spaanse ontdekkingsreiziger Christoffel Columbus die via de Canarische Eilanden naar Amerika zeilde.

De grote honden: 'Canarios'.

Je ziet, er valt genoeg te zien en te beleven in de hoofdstad. Nog wat praktische tips: Op zondag is er markt in San Mateo, Arucas en Las Palmas. Maar wees er vroeg bij, want om twee uur ’s middags zijn de markten al weer afgelopen. Neem vanuit het zuiden bus 30, de Directo, anders ga je door vele gehuchten (en overal wordt gestopt) en duurt de reis 3x zo lang.

De volgende keer: Canaria vanuit de lucht.
Gerard Bosman.
Kijk ook eens op mijn Internetsite over Gran Canaria: http://home.planet.nl/~gerbos

In het geval van de omgekomen man in Pájara ging het om een 48-jarige Italiaan met de initialen A. D. die in Morros Negros-La Pared  op een quad reed en zijn 27-jarige duo-passagier, die hem op de quad vergezelde, terwijl zij van een rots vijf meter de diepte in stortten.

Doodleuk, levensgevaarlijk!

A.D. was inwoner van La Pared en was instructeur voor dit soort voertuigen en verloor het leven vanwege meerdere, ernstige verwondingen die hij bij het ongeval met de quad had opgelopen.
De duopassagier moest met zware verwondingen in het ziekenhuis worden opgenomen nadat ambulancepersoneel de hulp van een GES-helikopter heeft moeten inroepen, om hem te kunnen redden uit moeilijk toegankelijk gebied. Beide Italianen maakten een  excursie op privé titel.

Bij het meer recente ongeval op Gran Canaria is een 74-jarige man met een quad over de kop geslagen in  de  Calle Alto in Lomo Magullo. De bestuurder raakte door het ongeval in coma vanwege een ernstige schedelbasisfractuur en moest  met een ambulance worden  overgebracht naar het Hospital Insular de Gran  Canaria.

Andere ongevallen die zich recentelijk hebben voorgedaan met dit soort voertuig hebben plaatsgevonden op Fuerteventura, met diverse gewonden.

In juni 2008 is een quad over de kop geslagen in Tuineje, waarbij een 25-jarige man ernstig gewond raakte.

Eveneens op Fuerteventura, waar een groot aantal toeristen excursies maakt met dit soort vervoermiddel als avontuurlijke recreatie, verongelukte een 19-jarige man, die zware verwondingen opliep toen hij in het gebied van Costa Calma, bij Punta del Roquito op 7 oktober 2007 tegen de rotswand botste.

LEES OOK:

http://www.hollandsenieuwe.com/blog/fataga-20-jarige-buitenlandse-dood-door-ongeval-met-squad_33124/

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

Dus volgende keer je omafiets meenemen allemaal!

Mocht je meer informatie over aktieve excursies/vakanties willen, bezoek dan de pagina van Nortetrek.

p.s. Op de youtube pagina kun je de video in HD zien.

Deze belangrijke vallei, vanwege zowel zijn schoonheid als fauna en flora, vormt de grens tussen de gemeenten Moya en Firgas. “Firgas” is vooral bekend als merk van flessen water op Gran Canaria. Nou staat die ‘waterfabriek’ in de volgende vallei, maar voor Canarische begrippen is de vallei van Azuaje ook een erg natte. En dat is erg mooi. Planten die je bijna nergens anders op Gran Canaria tegenkomt groeien hier prachtig in het wild, zoals bijvoorbeeld de parapluplant.

Hoe je er komt:
Je rijdt vanuit de kustweg langs het Noorden naar Bañaderos en volgt de borden naar Firgas. Zo gauw je in Buenlugar bent, ga je van de weg af richting Moya. Je rijdt nu een paar kilometer de barranco van Azuaje in, en zodra de weg over een bruggetje naar de andere kant van de vallei verder wil, sla je af, omlaag de barranco in. Dit ‘pad’ volg je dieper de vallei in voor zeg zo’n tweehonderd meter. Je kunt hier parkeren en te voet de vallei gaan verkennen. Als je een gps hebt: N28º06’25.8” W15º34’19.2” (hoogte: 261m)

Meer foto’s:
Gran Canaria Photos – Barranco de Azuaje

Op de kaart:
barranco_de_azuaje.kml

In ongeveer een half uurtje met een huurauto en ietsje langer met het directe openbare vervoer (bus 30 bijv. vanuit Parque Tropical in Playa del Inglés) zit je in een bruisende spaanse stad. Blijf in de bus zitten tot Parque Santa Catalina en je kunt letterlijk alle kanten op. Parque Santa Catalina is een levendig stadsplein, zowel overdag als s’avonds, met leuke terrasjes en ligt in een stadsdeel waar je allerlei winkels en restaurantjes vindt. Loop je vanaf het plein in oostelijke richting, dan kom je in de haven, waar regelmatig enorme cruiseschepen aanmeren. En je komt tot je verbazing een ANWB paal tegen. Deze werd door de NVC, Nederlandse Vereniging Canarias aan de stad Las Palmas de Gran Canaria geschonken. Hier ligt ook het grote winkelcentrum ‘El Muelle’. Loop je in westelijke richting dan kom je via gezellige straatjes op Playa de Las Canteras, het kilometer lange strand van Las Palmas. Over het strand of de Paseo de las Canteras kun je een flinke wandeling maken tot aan het zuidelijkste puntje waar het Auditorium ligt. Maar je kunt natuurlijk ook gewoon lekker meteen op het strand gaan liggen.

Parque Santa Catalina zelf is het plein van het Carnaval en de andere festivals zoals het filmfestival, het festival van Dans en theater, en het beroemde WOMAD, evenementen die jaarlijks terugkeren. Het plein trekt een gevarieerd publiek. De oude van dagen uit de stad spelen er domino of drinken er samen hun bakje koffie. Zakenlui houden er hun pauze of bespeking en de toerist geniet er van het zonnetje. Je kunt er ontbijten, lunchen of avondeten.

De afgelopen jaren heeft de regering zich ingezet om de veiligheid en schoonheid van het plein te verbeteren, er is wat opknapwerk verricht en er wordt meer op zwervers en ongure types gelet. Er is een grote kinderspeelplaats met daarbij bankjes in de schaduw voor de ouders. Met nieuwsgierige en grotere kinderen kun je naar het op het plein gelegen Museum Elder, hét wetenschapsmuseum van Gran Canaria. Je bent er zomaar een paar uur kwijt, al onderzoekende en filmkijkend. Vanaf het plein vertrekt ook de rode dubbeldek bus waar we vorige maand over schreven en als je nu nog twijfelt of er genoeg te doen is, dan stap je naar de kiosk met toeristeninformatie en laat je je verder informeren over alles wat wij hier nog niet genoemd hebben.

Een groot typisch Spaans plein in de hoofdstad van Gran Canaria. Veel bars, waarvan er duidelijk eentje afsteekt tegen de rest. Mooi, groot, met planten, warme kleuren en… gerund door twee Nederlanders. Gran Terraza Lolita. De bar is vernoemd naar Lolita Pluma, waar we in maart uitgebreid aandacht hebben besteed. Zo’n buitenbeentje als Lolita was, zo anders is ook deze bar. Bar? Het is meer dan een bar; je kunt er ook heerlijk eten. Van ontbijt tot pizza’s en pasta’s, en héérlijke broodjes.

Overdag strijken er toeristen, wat ouderen met tijd zat om lekker te genieten, en wat winkelend publiek neer. ‘s Avonds wordt het publiek wat gemixter en kom je er mensen van allerlei soorten pluimage tegen. Een uitbundig terras waar je je niet snel zult vervelen, al was het maar omdat je onder andere kunt kiezen uit meer dan 30 soorten cocktails. “De meest verkochte is ‘Sex on the Beach’, maar dat komt waarschijnlijk meer door de naam dan wat anders”, aldus Pieter, mede-eigenaar. Pieter zat in Nederland in het bankwezen, maar had zin in “iets anders”. “Iets anders” is het zeker geworden! Peter, de andere eigenaar, heeft voor Lolita een succesvolle bar opgezet in de Yumbo in Playa del Inglés, en daarvoor in hartje Amsterdam. Een succesvolle horecaman in hart en lever, zeg maar.

Ik bestel een heerlijk broodje tomaat, mozarella met pesto en krijg het heerlijk vers uit de oven geserveerd terwijl ik de uitgebreide wijnkaart bestudeer. Het is hier goed toeven, dat moge duidelijk wezen.

Ook al komen de obers uit verschillende landen, er zit er terwijl ik er ben geen bij die Nederlands spreekt. Engels is geen probleem. Maar als ik laat weten dat ik Nederlands ben, dan komt Pieter al snel aanzetten. “En als Peter weer terug is van zijn Brazilië-vakantie, dan wil hij maar weer al te graag mensen te woord staan in hun eigen taal” lacht Pieter.

Op de “Dia de Canarias”, 30 mei, worden ‘s avonds de grote terrassen versierd en enkele tafels gevuld met heerlijke Canarische hapjes die gratis aan de gasten worden aangeboden. Dus ben je dan op Gran Canaria, overweeg dan een uitstapje naar Las Palmas en met name naar het Parque Santa Catalina.

Gran Terraza Lolita, een aanrader. En laat nou die cocktails maar komen!

Op de kaart:
Las Palmas de Gran Canaria

Het bedrijf dat de drie opvallende knalrode bussen heeft rijden door de stad heet ‘City Sightseeing’. In meer dan tachtig steden worden mensen naar de mooiste plekjes gebracht met deze bussen. Dertig jaar geleden reed de eerste bus al door Sevilla, in ‘98 werd het bedrijf flink groter door een fusie, en van 4 steden in 2000, zijn het er meer dan 80 nu. Las Palmas is de eerste Canarische stad die met de dakloze dubbeldekkers te ontdekken is.

Het succes? De tickets zijn niet goedkoop, maar je krijgt er heel wat voor terug. Bij het instappen krijg je een koptelefoon. Tijdens de rit van zo’n anderhalf uur kun je kiezen uit acht talen, waaronder Engels, Duits en Frans. De buschauffeur laat via een verder geautomatiseerd systeem weten waar de bus zich bevindt en in de geselecteerd taal word je duidelijk uitgelegd waar je naar kijkt, wat de historische gebeurtenissen waren van die plek en waartoe hij nu dient. Je kunt uitstappen bij alle elf haltes, en weer opstappen wanneer jij wilt, binnen 24 uur sinds het stempelen van je ticket. (Of binnen 48 uur, als je een 48 uur ticket heb gekocht.) Er rijdt ongeveer elk half uur een bus, dus na het bezoeken van een bezienswaardigheid pak je gewoon de rode bus naar de volgende. Wat veel mensen dan ook doen is eerst een volledig rondje maken zonder uit te stappen. Dan krijg je een goed idee wat er zoal te zien is, en dan tijdens het tweede rondje uitstappen bij de plekken die je nieuwsgierigheid geprikkeld hebben.

Officieel begint de bus in het San Telmo park (waar de bussen vanuit het zuiden aankomen in Las Palmas) maar je kunt opstappen waar je wil. Tickets koop je bij de bus zelf, of bij de verkoopdames bij de haltes. In Las Palmas zijn er ook hotels die tickets verkopen.

Met de bouw van Las Palmas is ruim 500 jaar geleden aangevangen. Het historische deel, Vegueta, daar past de bus, vanwege de erg smalle straatjes en vele voetgangerzones helaas niet in. Dus stopt hij op een paar meter van de kathedraal. Én op het Plaza de Cairasco en bij het Pérez Gáldos theater. Eigenlijk is dit het meest interessante deel van de stad, vooral voor dagtripmensen. Je loopt van hieruit zo het historische gedeelte in waar al heel wat voetgangerszones zijn gerealiseerd. Je steekt de weg over en loopt Triana binnen, de bekendste winkelstraat/zone van de stad. En als je het gezien hebt, pak je de bus die zijn route vervolgt naar San Telmo en het Parque de Santa Catalina. Dit plein is het toeristische centrum van de stad. Een mooi, ruim plein met terrasjes, en een wandeling van slechts enkele minuten brengt je naar het prachtige ‘Las Canteras’ strand.

Andere stops zijn: Paseo de la Cornisa. Hier vandaan heb je een prachtig uitzicht over de stad. El Corte Inglés, het bekendste warenhuis van Spanje. El Pueblo Canario (het Canarische dorp). Prachtig stukje architectuur, ontworpen door Nestor, wiens werken je er in het naar hem genoemde museum ook vindt. Dat alles, bij de prachtige tuinen van het Santa Catalina vijf sterrenhotel en het Doramas park. Dan stopt hij nog bij de Santa Catalina pier, waar de cruiseschepen aanmeren en bij het winkelcentrum ‘El Muelle’ dat een prestigieuze Europese prijs in de wacht heeft gesleept voor het ontwerp. Ook stopt de bus nog in La Isleta, waar vandaan je zo het noordelijkste deel van het Las Canteras-strand oploopt.

Een normaal (24-uurs) ticket kost voor volwassenen €15, en €7 voor kinderen. Een 48-uurs ticket kost €19 en €9 voor kinderen. En zoals reeds gezegd; je kunt op de route zo vaak op- en afstappen als je maar. Zo vanaf 9:30 rijdt de eerste bus, ongeveer tot het donker is. Vraag bij de buschauffeur naar de details. O ja, residenten van de stad Las Palmas de Gran Canaria betalen maar €4,-. Zij moeten wel kunnen aantonen dat ze woonachtig zijn in de stad.

Het busbedrijf ‘Global’ heeft aandelen in de City Sightseeing Tour van Las Palmas, dus binnenkort zullen er combinatietickets gekocht kunnen worden, bijvoorbeeld reeds in de bus naar Las Palmas vanuit het Zuiden. Tot die tijd, neem je lekker de bus naar Las Palmas en bij aankomst op San Telmo, stap je over op de knalrode bus die (buiten) langsrijdt.

Op deze grote rots, vlakbij het huidige Santa Lucía, wonen de Aborigenes in uitgehakte grotwoningen, begraven ze hun doden in speciale grotten en bewaken ze hun voedsel in zogenaamde graanschuren. Alle vertrekken zijn verbonden, en door de rots heen is ooit een tunnel gehakt. Dit stevige fort is niet makkelijk te veroveren. Maar jarenlang ten strijde trekken heeft de rotsbewoners flink uitgeput en de voedselvoorraden zijn ook al tijden op. Voor de Spanjaarden is deze vestiging het laatste loodje voordat ze Gran Canaria officieel veroverd kunnen verklaren. Daarbij komt, dat de troepen net ververst en versterkt zijn, met verse manschappen uit La Gomera en uit het vasteland. Bentejuí, de gevechtsleider op de rots, komt oorspronkelijk uit Gáldar. Maar al in 1482 vertrok hij samen met de prinses Guayarmina Semidán (uit Gáldar) naar deze rots om vanuit hier het verzet tegen de veroveraars te leiden. Hij is net dertig geworden.

Tenesor Semidán, een inmiddels in Spanje gedoopte Canarische leider die probeerde te onderhandelen namens de veroveraars, en broer van de op Ansite vechtende prinses, komt op 29 april 1483 naar de rots om Bentejuí en prinses Semidán ervan te overtuigen dat doorgaan met het verzet geen zin meer heeft en dat er alleen maar meer bloed zal vloeien. Het lukt hem ze te overtuigen. De prinses daalt met haar broer af van de rots en geeft zichzelf en de nog resterende bevolking over aan de veroveraars en het Christendom.

Bentejuí, en de ‘Faycán de Telde’ (Canarische ‘priester’ uit Telde, die diens koning bijstond en adviseerde) besluiten dat ze hun leven willen eindigen zoals ze het zijn begonnen: in vrijheid. Al schreeuwende “Atis Tirma” springen ze van de hoge rots af hun niet-lang-op-zich-laten-wachtende einde tegemoet in de barranco (stijle kloof) “Atis Tirma”. De kloof is genoemd naar deze laatste woorden, schijnbaar is het tijdens deze onrustige tijden een komen en gaan van springers op deze plek. “Atis Tirma” betekent trouwens “Lang leve de heilige berg” in de taal van de oorspronkelijke bewoners.

Terug naar 2008
Tot zo’n vijf jaar geleden werd deze gebeurtenis jaarlijk op 29 april ‘gevierd’, met een mis in de religieuze bijeenkomstengrot van de rots zelf. Bij het stenen altaar werd een mis opgedragen aan hen die vielen tijdens de gevechten rond de rots, aan alle gevallenen tijdens de veroveringen van Gran Canaria en de Canarische eilanden en in het bijzonder aan de Faycán de Telde en Bentejuí. Dat is niet meer zo, maar als je op 29 april de plek bezoekt, zul je vast niet de enige zijn.

Het fort van Ansite “La Fortaleza de Ansite” bestaat nog en is nog te bezoeken en is dat zeker ook waard. Inmiddels is het bergspringen minder populair, niet zo geheel onlogisch want het is natuurlijk nooit een sport ‘met toekomst’ geweest, maar ook de natuur hier is prachtig. Maar mooie natuur vult de maag niet, en het nabijgelegen Santa Lucía de Tirajana is een aanrader. Niet dat hier nou heel veel te doen is, maar het prachtige langgerekte witte bergdorpje met zijn kerkje dat uit de verte vanwege zijn koepel aan een moskee doet denken is een mooie stopplaats voor tochten door de bergen.

En dan hebben we nog het archeologisch museum “La Fortaleza”. Dit bijzondere gebouw (kasteel in wording) stelt een indrukwekkende privéverzameling tentoon. De collectie heeft vele voorwerpen uit de Canarische geschiedenis, van Romeinse kruiken tot mummies, stenen afgodsbeelden die het Museo Canario maar dolgraag in hun collectie zou hebben, tot schilderijen en (nep)wapens, gemaakt van blikjes. Ook vind je er, vlakbij de ingang, een typisch Canarische slaapkamer uit de 17e eeuw. Entree is maar 2 euro, dus daar hoef je het niet voor te laten. En heel praktisch: aan de achterkant van het museum zit een leuk, rustiek restaurant ‘Hao’. De prijzen zijn vrij laag en hier kun je echt typisch Canarisch eten. Ook kun je hier de plaatselijke likeur ‘mejunje’ proberen, een mix van honing, rum en citroen. (Ook best te drinken zonder de griep te hebben.) Drink niet teveel, je moet nog terug over de bergweggetjes.

Je komt in Santa Lucía via Vecindario, Fataga of eventueel via Mogán. En een bezoekje past goed in een ‘rondje binnenlanden’. Het is veruit het aangenaamst om zelf met een huurautootje op pad te gaan want met de bus ben je nogal eens lang bezig en word je misschien meer heen en weer geslingerd dan je lief is.

Meer foto’s op onze fotogalerij van het museum.

Frank stelde de NVC (de vereniging op Gran Canaria voor Nederlandstaligen) voor ook eens zo’n wandeling te organiseren. Dat was in 1998. Het werd een wandeling naar de Roque Nublo (zie de vorige editie van de Hollandse Nieuwe blz. 8). Dat beviel goed en sindsdien wandelen de “Montañeros van de Lage Landen” twee keer per maand door de bergen van Gran Canaria. Een bus pikt de groep ‘s ochtends op in Playa del Inglés en brengt ze naar het beginpunt van de wandeling. Aan het eind van de wandeling (meestal zo’n 3 / 3,5 uur later) staat de bus weer klaar en wordt de groep naar een nabijgelegen Canarisch restaurant gebracht. Eenmaal uitgetafeld stappen ze allemaal weer in en worden ze terug gebracht. In een stoel, en mét dak boven je hoofd. Zo rond vijf uur is iedereen weer in Playa del Inglés.

Je hoeft geen lid te zijn van de vereniging om een keer mee te wandelen. Niet-leden (en dus toeristen) zijn ook van harte welkom om mee te wandelen. Let wel, dit is voor mensen met conditie. De gemiddelde leeftijd van de ‘harde kern’ van de wandelaars ligt vrij hoog, zo lopen er verschillende mensen mee die de 70 al zijn gepasseerd. Maar vergis je niet, er wordt stevig doorgestapt over soms smalle paadjes langs steile afgronden. En er moet vaak behoorlijk geklommen en afgedaald worden. ‘t Is echt anders dan een wandelingetje op zondagmiddag door de Veluwe!

Een reeks van voorzitters van de wandelclub volgde Frank op en inmiddels leidt de charmante Vlaamse Chris Dexters de groep. Ongebruikelijkerwijs niet ook als gids, dat doet haar echtgenoot Ludo Janssens. En als ik haar vraag waar ze vandaan komt is al snel duidelijk waarom ze niet gidst. “Uit Mol” zegt ze. “En waar ligt dat precies?” -”Oh, dat soort dingen moet je mij niet vragen, ik heb een oriëntatiegevoel van lekmevestje.”

In Februari vierde de Montañeros van de Lage Landen hun tienjarig bestaan met mooie wandelingen in de buurt van Agaete. ‘s Avonds werd er getoast, toespraken werden gehouden, Frank Goldberg werd tot eerste erelid van de club benoemd, cadeaus uitgedeeld, herinneringen opgehaald, mensen herdacht die ontbraken, gegeten, geslapen, en er werd vooral gewandeld.

Wil je mee wandelen?
Voor maart staan twee schitterende wandelingen op het programma, waarvan de eerste voor de club een geheel nieuwe wandeling is. Hij leidt door een berggebied dat nog maar zelden door wandelaars wordt bezocht. De tweede wandeling laat de uitbundige pracht beleven van de bloeiende Tajinaste struiken.

Woensdag 12 maart 2008:
Dit wordt een rondwandeling op een hoogte van ongeveer 1500 meter van drie-en-half uur met hoogteverschillen van niet meer dan 200 meter. Toch is het een echte bergtocht, die niet geschikt is voor deelnemers met hoogtevrees. We lopen (voorzichtig) langs afgronden, maar ook over gemakkelijk begaanbare paden. We dalen van brede hellingen af en we bezoeken een grot, waarin altijd een stroompje loopt met goed heerlijk helder drinkwater. Maar bovenal zijn de uitzichten onvergetelijk mooi op de dichtbegroeide barranco en de grootste krater van Gran Canaria: Los Marteles.

Woensdag 26 maart 2008:
Lente komt vroeg op Gran Canaria en er is geen betere manier om dit te beleven dan door deel te nemen aan de bergwandeling van de Caldera de los Marteles op 1450 meter naar el Rincon de Tenteniguada op 850 meter. Je loopt door schitterend bloeiend struikgewas vol witte en blauwe bloemen. Duur van deze bergwandeling is nog geen drie uur.

Aanmelding
De prijs voor NVC leden bedraagt €20 en niet-leden betalen €25 per wandeling. De bus en een smakelijke lunch in een typisch Canarisch restaurant zijn bij de prijs inbegrepen. Het vertrek is steeds om 9.00 uur vanaf de Calle Holanda in Playa del Inglés. Zorg wel voor stevige schoenen met een goed profiel, één of ander praktisch hoofddeksel en neem ook voldoende water en versnaperingen mee.

Voor deelname kun je je tot uiterlijk maandag 19.00 uur vóór de wandelingen aanmelden bij Chris Dexters, telefoon: 928 771812.

In ‘87 leek het een man, uit de vallei van Corralillos, een leuk plan om een soort krokodillen-dierentuintje te beginnen. Zijn idee was het, om toeristen te vermaken met het zien van echte krokodillen. Dat deed hij zo goed, dat de Spaanse staat af en toe bij hem aanklopte. Of hij deze vreemde vogel, die uit een illegaal transport was geplukt, kon opvangen. Hij ging per slot van rekening zo goed om met die ‘buitenlandse’ dieren.

In de begin jaren negentig kwamen opeens de ‘illegale dieren’ overal vandaan: apen, die op het strand werden gebruikt voor ‘leuke’ foto’s met toeristen, werden ook bij de deur afgeleverd. Dus werden er hokken en kooien bijgebouwd in ‘Cocodrilo Park’. Inmiddels zijn er 680 dieren, en daarmee is Cocodrilo Park veruit het grootste opvangcentrum van exotische dieren van Spanje. Het op één na grootste centrum heeft 48 dieren.

“Maar goed”, hoor ik je denken, “de staat betaalt natuurlijk goed voor de opvang van al die dieren.” Je raadt het al: nee. De huidige eigenaar, Johnny, zoon van de oprichter en de man die de shows verzorgt in het centrum, heeft al enkele keren het centrum willen sluiten. “Subsidie ontvangen we slechts zelden in zeer kleine bedragen, en dan moet ik jarenlang bedelen overal. En ook al bel ik rechtstreeks naar de hoogste ambtenaar die hierover gaat, het levert niets op. “Bel volgende maand maar weer – Ja, we kijken of het in de begroting past – Komt allemaal goed”, ik heb ze allemaal al gehoord. Maar uiteindelijk wordt er niets gestort.”

Seprona, de afdeling van de Guardia Civil die zich met illegale dieren bezighoudt, blijft maar dieren aandragen. Zo zijn er nu bijvoorbeeld al 8 chimpansees en 7 tijgers. “Eén aap”, zo zegt Johnny, “werd in de haven van Las Palmas op een Chinese boot gebruikt als speelgoed voor de bemanning. Ze bonden een touw om het dier en hielden wedstrijden wie haar het verst in het water kon smijten. Enkele toeristen zagen dat ooit en meldde het bij de Guardia Civil. Seprona ging er op af, en stond enkele uren later met weer een aap voor onze deur.”
“Cocodrilo Park is dus geen dierentuin” aldus Johnny, “we doen ons best om de eindjes aan elkaar te knopen om de dieren een fatsoenlijk bestaan te kunnen bieden. Verwacht dus geen prachtige nagebootste natuurlijke omgeving van een jungle voor de tijgers. Het enige geld wat we kunnen gebruiken voor de dieren is de opbrengst van de entreebewijzen voor het park.”

Dat klopt niet helemaal, want Johnny’s moeder zorgt ook voor inkomsten, die in feite niets met het opvangcentrum te maken hebben, maar die daar wel in verdwijnen. En een aantal jaar geleden heeft de familie enkele grondstukken verkocht om de hongerige bekken te kunnen vullen. “We gaan nu bordjes plaatsen bij alle hokken, die uitleggen wat de geschiedenis is van elk dier. ‘Een aap’ is leuk, maar als je het verhaal er achter kent en weet wat het dier heeft moeten ondergaan alvorens hier te geraken, dan kijk je toch met hele andere ogen naar diezelfde aap.”

Voor een bezoeker is Cocodrilo Park toch nog steeds wel een krokodillenpark, ze hebben er meer dan 160 stuks potentiele handtasfabriekjes. Van mini (die je kunt aanraken tijdens de show) tot enorm (die je maar beter niet kunt aanraken tijdens de show). Om 12 uur is de papagaaienshow, om 13 de krokodillenshow. ‘Show’ is misschien niet helemaal goed gekozen, je leert er vooral de eigenschappen van krokodillen goed kennen. Dat ze hun ogen (met drie verschillende vliezen) in hun schedel kunnen terugtrekken bijvoorbeeld. Op het laatst worden de krokodillen gevoerd, en dat bevredigt wel weer de meeste bezoekers, die toch voor het mystieke en de sensatie komen van de nabijheid van zo’n machtig roofdier dat al in de tijd van de dinosaurussen op aarde rondzwierf.

De entree is € 9,90 voor volwassenen, en € 6,50 voor kinderen van 3 tot 12 jaar. Dat geld wordt dus helemaal besteed aan het in stand houden van de dieren en het opvangcentrum. In de toeristeninformatiecentra kunnen ze je precies vertellen hoe je er met de speciale bus kunt komen. Als je met een huurauto wil gaan, klik dan op het kaartje hierbeneden.

Op onze zustersite, www.gran-canaria-info.com staat een fotogalerij van het Cocodrilo Park.

André maakte van zijn hobby zijn werk. Al in Scheveningen duwde hij mensen hoog boven alle gebouwen uit, van een mini platformpje van een takelwagen. Net voordat ze tegen de grond te pletter sloegen trok het bungee-elastiek ze weer omhoog. “Bungeemaster” was zijn titel toen. Maar het avontuur lonkte, en André vertrok naar Gran Canaria.

Hij ging er meteen al werken bij deze mix van trampoline en bungeejumpen, op de begane grond in de Yumbo. Inmiddels is hij eigen baas en laat hij ‘s avonds vele mensen door elkaar schudden.

Het is niet alleen maar springen. Als je het ‘recht springen’, en dus steeds weer in het centrum van de trampoline terechtkomen onder de knie hebt, dan kun je beginnen met lekkere salto’s maken in de lucht tijdens je sprongen. Omdat je  je vasthoudt aan de elastieken is dat eenvoudiger dan het misschien lijkt.

Om te mogen springen op deze installatie moet je minimaal 3 jaar oud zijn, en maximaal 90 kilo wegen. Ondanks dat zelfs in 2007 nog heel wat volwassenen geen 90 kilo (of meer) wegen, vormen zij maar 5% van de springers ongeveer. “Da’s best jammer, want het springen en salto’s maken is hartstikke lekker. Iedereen komt een stuk blijer uit de elastieken” aldus André.

Vijf minuten springen kost maar 5 euro. Dus dat is geen reden het niet eens te proberen. Ook de Yumbo, waar EuroBungy ‘74 zich in bevindt, is zeker een bezoek waard. Is het niet om te shoppen, dan wel om lekker te stappen. “Het is hier écht reuzegezellig, vaak een stuk gezelliger dan de andere shopping centers” volgens André. “Vooral de Nederlandse reisorganisaties laten zich nog wel eens negatief uit over de Yumbo, maar de Yumbo is voor iedereen gezellig en veilig, gay of niet.”

Dus, voor al die mensen die een ‘Shoot the Moon’ willen proberen, op naar de Yumbo! EuroBungy ‘74 is zeven dagen per week open van 18 tot 24:00 uur.

Het zuiden van Gran Canaria is pas in de jaren ’70 van de vorige eeuw goed tot ontwikkeling gekomen. Daarvóór stond feitelijk alleen de oude vuurtoren (faro) van Maspalomas letterlijk als een eenzaam baken aan de zuidkust van het eiland. In de woestijn er omheen was toen nog niemand geïnteresseerd.

Omdat het Zuiden niet ontwikkeld was, ontbreken hier ook leuke oude plaatsjes met romantische dorpskernen, terrassen en leuke doorkijkjes. Als bezoekers van mijn website over Gran Canaria daarnaar vragen, moet ik ze in eerste instantie altijd teleurstellen.

Maar: er is een heel goed alternatief!
Voorbij Puerto Rico, richting westen, vind je aan de kust het plaatsje ‘Puerto de Mogán’ (haven van Mogán). Dit jachthaventje is gebouwd op van de zee gewonnen land en is als het ware ‘geplakt’ tegen de berghelling waar oorspronkelijk enkele huisjes stonden waar (merendeels) vissers woonden die een prachtig uitzicht over de zee hadden. Als je een luchtfoto ziet van vóór 1982 en een van de huidige situatie kun je je verbazen over zoveel voortvarendheid van de Spanjaarden om ‘de vooruitgang’ een stevige ruggesteun te geven.

Puerto de Mogán is werkelijk de moeite waard om te gaan bekijken. Het is een haventje waar de mooiste jachten liggen te pronken die voor vele tonnen, al dan niet van de belastingen achtergehouden (zwarte) euro’s, zijn aangeschaft.  Het oude dorpje ligt loom te luieren, hoog tegen de berghelling aan en beneden, bij de zee, ligt een ‘Canarisch Venetië’.
Vele grachtjes die langs boogbruggetjes heel aardige doorkijkjes geven op witgepleisterde huisjes, allen voorzien van bloembakken met paarse bloemen die werkelijk altijd bloeien, en een lust zijn voor het oog. Ze worden dan ook vele malen gefotografeerd. De terrassen en de restaurantjes, met name rond het plein met de kiosk geven Puerto de Mogán iets knus, iets romantisch, een bijna ‘dorpse’ uitstraling. Van hier (bij het havengebouw) vertrekken ook een tweetal concurrerende veerboten die Arguineguín (ook zeker de moeite waard) en Puerto Rico aandoen.

Verder kan ik nog aanbevelen: de kleine vuurtoren van de haven, gelegen op de punt van het havenhoofd, van waaruit je een heel mooi zicht hebt op alles wat zich in de haven afspeelt en niet te vergeten de ‘Yellow Submarine’, die overigens de ‘Salmon’ (zalm) heet en waarmee je een leuk maar prijzig tochtje onder water kunt maken.
Ach, je bent toch met vakantie, nietwaar?!

Tot slot moet ik nog zeggen dat de rit met de bus van Playa del Inglés naar Puerto de Mogán, via kronkelwegen vlak langs de rotsachtige kust op zich ook al genieten is, evenals het nieuwe strand en de boulevard (met achterliggend winkelcentrum), ten oosten van de haven, die pas enkele jaren geleden tot stand zijn gekomen.

De volgende maand ga ik wat vertellen over de ‘binnenlanden’ van Gran Canaria.

De rederij Trasmediterranea, tegenwoordig ‘Acciona Trasmediterranea’ vaart al sinds jaar en dag tussen de Canarische eilanden en het Spaanse vasteland. Voor mensen die graag hun auto mee willen nemen op hun reis, emigranten of mensen met vliegangst een goede oplossing.

Sinds september vorig jaar is het schip de J. J. Sister vervangen door de Fortuny y Sorolla (genoemd naar twee bekende Spaanse schilders). Het nieuwe schip is gebouwd in Cádiz in 2001 en is een stuk sneller (het kan 23,5 knopen / 43,5 km per uur varen) en groter dan de J. J. Sister. Het schip heeft tien dekken (al gebruik je er eenmaal aan boord maar drie) en er kunnen 1000 passagiers mee. Verder passen er 330 auto’s op, naast de 1800 meter die het nog heeft voor de opleggers. Die opleggers zijn voornamelijk koelkasten op wielen die de supermarkten op de Canarische eilanden voorzien van verse groenten, vis en vlees.

Het bedrijf zelf noemt een overtocht met dit schip een ‘mini cruise’, en daar zit wel wat in. Je kunt kiezen uit twee klassen als je een hut kiest, ‘toerist’ en ‘club’ en verder kun je ook nog kosten besparen door een ‘binnenhut’ (een hut zonder uitzicht op zee) te kiezen. De hutten zijn allemaal vierpersoons, behalve enkele tweepersoons ‘club’ hutten.

Het zwembad bevindt zich boven, en bestaat uit een zwembadje, met daaraan vast een mini en ondiep zwembadje voor kinderen en in de andere hoek een heus bubbelbad. Het water komt niet uit de zee en wordt ‘s winters verwarmd. ‘s Winters schuift een groot dak over het zwembadgedeelte, waar ook een bar zit, wat ligstoelen en veel tafeltjes staan en dit gehele overdekte gedeelte wordt dan verwarmd.

Het hele stuk tussen Zuid Spanje en de Canarische eilanden hoeft je mobiele telefoon niet uit. Via satelliet zorgt de rederij voor dekking op het schip. Dus als je een mobiel internet abonnement hebt, dan werkt die aan boord ook, zij het in de langzame modus.

Het eten aan boord in het zelfbedieningsgedeelte is bij de ticketprijs inbegrepen. Mocht je niet zo onder de indruk zijn van kantine-achtige taferelen, dan is er ook nog een restaurant, waar het eten even net anders wordt opgediend. Dat kost dan wel wat. Het eten komt uiteraard gewoon uit dezelfde keuken.
In je hut heb je altijd een wc en een douche. Ook gewone 220 volt stopcontacten, dus je kunt lekker je dvd-tjes kijken op je bed als je zin hebt. Hoeft niet, want er is ook een bioscoopje aan boord. En aan kinderen is ook gedacht; speelruimte met onder andere een ballenbak en tekenfilms. Tijdens de Spaanse zomervakantiemaanden hebben ze zelfs een ‘miniclub’, waar kinderen een paar keer per dag een uurtje worden beziggehouden door animatrices. Verder zijn er nog wat bars en zitgedeeltes. De boot is zelfs tijdens de piekmaanden echt niet te klein.

De boot vertrekt vanuit Cádiz elke woensdagavond om 18:00 richting Las Palmas. Daar komt ie in de nacht van donderdag op vrijdag aan om 00:30. Vrijdagochtend om 07:00 uur vertrekt ie dan naar Lanzarote en na een korte stop vaart hij weer verder naar Cádiz waar hij zaterdag om 19:00 aankomt. Vervolgens maakt het schip een soortgelijke rit, maar dan naar Tenerife en La Palma en dan is het rondje weer rond.

Lang en saai?
Nee, eerder relaxed en lekker. Een zeer prettige manier om je vakantie te beginnen of gewoon van reizen. De, ongeveer, 1300 kilometer Atlantische oceaan kabbelen heerlijk aan je voorbij.

Boeken
Je kunt in elk reisbureau op Gran Canaria een reis boeken, of bij Trasmediterranea zelf, in de haven van Las Palmas. Nog makkelijker is het via het internet: www.trasmediterranea.es. Je moet wel op tijd reserveren, het schip is vaak vol, zeker in de zomermaanden.

Prijzen
Ter indicatie geven we enkele prijzen die we tijdens het schrijven van dit artikel op de site opvroegen, op een willekeurige datum: een retourtje voor twee volwassenen en twee kinderen (ouder dan twee jaar) met een normale auto (niet langer dan vier meter en niet hoger dan twee meter) in een ‘buiten’-hut 1121 euro, in een binnenhut 1034. Niet (Canarische) residenten betalen voor diezelfde binnenhut 1734 euro. Voor de echte prijzen op jouw data met jouw gegevens kun je zelf kijken op de eerder genoemde website.

Het zelfbedieningsrestaurant

Het “Restaurant”

Voor zowel toeristen als residenten was het treurig om te zien dat door de bosbranden van de afgelopen maand ook het prachtige Palmitos Park in as werd gelegd. Het zal nog een hele tijd gaan duren voordat het park zijn deuren weer kan openen. Het park begon ooit als cactustuin en groeide uit tot een groot weelderig park met exotische dieren en spannende shows.

Dat wat in nederland een leuke kamerplant of potcactus is groeit met zo’n ideaal canarisch klimaat uit tot een grote boom of een metershoge cactus. Bloemen lijken feller van kleur en op vakantie willen we vooral palmbomen zien natuurlijk.
Al sinds 1959 heeft het eiland een prachtige botanische tuin waar je heerlijk kunt verdwalen  in de plantenrijkdom. Deze Jardín Botánico ligt bij Tafira, aan de noordkant van Gran Canaria.

Maar voor de floraliefhebbers die graag wat dicht bij huis blijven, en nu helaas niet bij Palmitos park hun hart op kunnen halen is er reeds vanaf vrijdag 18 mei 2007 in Maspalomas het nieuwe ‘Parque Botánico’ geopend. Een schrale maar zeker mooie troost.

Op een oppervlakte van ongeveer 12.000 m² zijn meer dan 500 uiteenlopende plantensoorten te bewonderen. Op het terrein wordt een zelfstandig microklimaat, met tot 2 graden Celsius temperatuurverschil, in stand gehouden.
Het botanische park is voor het publiek geopend van maandag tot en met zaterdag van 10:00 tot 18:00 uur. De toegang is gratis, kinderen mogen alleen onder begeleiding van volwassenen het park betreden.

Je vindt de ingang van het park aan de voet van de berg, die Maspalomas (Campo de Golf) met Playa del Inglés verbindt. Aan die weg ligt een toeristenbureau, en dat ligt weer pal boven het park.