Sensationele archeologische ontdekkingen op Lanzarote

De nederzetting in de open lucht dateert uit de 10de Eeuw voor Christus en is duizend jaar ouder, dan wat er tot nu toe is aangetroffen op de Canarische Eilanden.

Een team van de Universiteit van Las Palmas de Gran Canaria (ULPGC) heeft aanwijzingen gevonden die bewijzen, dat de eerste menselijke bewoning op de Canarische Eilanden 10 eeuwen eerder heeft plaatsgevonden, dan tot nu toe werd aangenomen. Het gaat in Teguise op Lanzarote o.a. waarschijnlijk om een opslagmagazijn voor exportgoederen van de Feniciërs.

Tot nu toe, ging de meest uitvoerige en betrouwbaarste stelling ervan uit, dat in de eerste eeuw van onze jaartelling de eerste bewoners op de Atlantische eilanden aanwezig waren en, dat deze eerste bewoners Romeinen waren, samen met hun Noord-Afrikaanse slaven.

Hoewel men de precieze vindplaats niet heeft onthuld, om leegroven te voorkomen, bevindt de ontdekking zich op 6 kilometer van de kust op een boerderij in Tiagua, in Teguise.Vanaf zee is het onmogelijk om de vindplaats waar te nemen.

Uit ongeveer die periode stamt ook een kleine grot van Icod de Los Vinos op Tenerife,waar men resten van menselijke activiteit heeft aangetroffen, maar het verschil met de ontdekking op Lanzarote is, dat het nu gaat op een nederzetting in de openlucht.

Het interdisciplinaire studieteam onder leiding van de archeoloog Pablo Atoche Peña bestaat uit archeologen, geschiedkundigen, biologen en bodemdeskundigen van de ULPGC; van de Universiteit van La Laguna (ULL) en van de Jardín Botánico van La Orotava.  Dit team heeft nu het bewijs geleverd, dat het anderen waren die als eerste arriveerden en vooral, dat dit veel eerder gebeurde dan tot nu toe werd aangenomen. Hoewel zij diverse stellingen hebben over de bouwers van het magazijn van Iagua: of zij nu Tartessisch waren, of Feniciërs.

De protohistorische gegevens van de C14-radiokoolstofdateringen, die zijn uitgevoerd in de laboratoria van Beta Analytic Inc., Florida (USA), betreffen een van de bestudeerde vindplaatsen. Het gaat om een structuur in de open lucht van ongeveer 100 m². Deze is tot nu toe als oudste nederzetting aangetroffen op de gehele Archipel en stamt uit de tijd van het ontstaan van de eerste bewoning op Lanzarote in de 10de Eeuw voor Christus.

Dit feit maakt, dat de aangetroffen vondsten in verband kunnen worden gebracht met de aanwezigheid van zeelieden die afkomstig zijn van het Middellandse Zeegebied. Eerst de Punische Feniciërs en – veel later – de Romeinen die, in de vorm van bouwkundige constructies, betekenisvolle resten hebben achtergelaten op hun tocht over het eiland. Het gaat om keramische elementen (amforen en andere kruiken), koperen, bronzen en ijzeren voorwerpen en kralen van glas.

Deze artefacten zijn te voorschijn gekomen in een rijke context aan materiaal waarin een stenen zuil met inscripties bijzondere aandacht verdient. Evenals diverse persoonlijke lijfsieraden en een klein kommetje van ruim 1 cm hoog, een keramisch schaaltje met, als zodanig, een van de kleinste afmetingen die tot nu toe op de Canarische Eilanden zijn aangetroffen.

Uit ongeveer die periode stamt ook een kleine grot van Icod de Los Vinos op Tenerife, waar men resten van menselijke activiteit heeft aangetroffen. Maar het verschil met de ontdekkingen op Lanzarote is, dat het nu gaat op een nederzetting in de openlucht.

Ook ontkent men nog steeds niet, dat leden van het mythische Volk der Andalusiërs vanuit het Zuiden van het Península (vasteland van Spanje) naar Canarias zijn gezeild. Toch is professor Atoche  meer voorstander van de mogelijkheid, dat het de Feniciërs waren, die in de vijfde eeuw voor Christus de wateren van de Middellande Zee beheersten.

BOMEN
Anderzijds verzekert bestudering van de door het wetenschappelijke team in de onderzochte vindplaatsen aangetroffen bodemafzettingen en antiek stuifmeel, dat Lanzarote tot voor 3.000 jaar een heel ander aanzien had, dan het huidige. Met een rijke plantaardige begroeiing waarin boomsoorten bestonden die nu afwezig zijn op het Eiland, zoals het geval is met de Pino Canario (Canarische Pijnboom).
Het vaststellen van deze vegetatieve rijkdom bevestigt een oude bron over de oostelijke eilanden. In dit geval, de beschrijving welke de geschiedkundige Plato gaf in het jaar 83 tot 82 voor Christus, waarin hij verhaalt over het verblijf van de Romeinse generaal Sertorio in de monding van de Betis.

PROJECT
De onderzoekers zijn deze zomer doorgegaan met nieuwe projecten die het mogelijk maken de door hen geplande meerjarige arbeid te completeren en, om diverse verwachte wetenschappelijke doelstellingen te realiseren. De werkzaamheden worden uitgevoerd in het kader van het project ‘Efectos de la colonización insular. Transformaciones culturales y medioambientales en la Protohistoria de Lanzarote’ (Effecten van de Eilandkolonisering. Culturele- en Milieuveranderingen in de Protohistorie van Lanzarote.)
(De term ‘protohistorisch’, verwijst naar de periode van het eerste begin van geschiedkundig geschreven verslagen van een volk in een bepaald gebied.

Dit project wordt gefinancierd door het Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Sport, van de Canarische Regering en kan rekenen op de voorgeschreven goedkeuring van het Directoraat-generaal Samenwerking en Cultureel Erfgoed en op de logistieke medewerking van de gemeente Teguise.

Hoewel men de precieze vindplaats niet heeft onthuld, om leegroven te voorkomen, bevindt de ontdekking zich op 6 kilometer van de kust op een boerderij in Tinagua, in Teguise. Vanaf zee is het onmogelijk om de vindplaats waar te nemen.