Slechte tijden voor de guinda

De oogst van dit smakelijke fruit is dit jaar erg klein in de Rincón de Tenteniguada.

Een landbouwer bij een fruitdragende guindero (kersenboom).

Aan het begin van deze zomer schenkt El Rincón de Teneniguada het gehele eiland de zo onovertroffen smaak van haar guindas, een fruitsoort die uitsluitend in dit deel van de regio voorkomt en die zo gewaardeerd is, dat men op de markt voor een kilo guindas, ofwel krieken (kersen), zes of zeven euro moet betalen. En ter ere van dit fruit kent het dorp uiteraard een kersenfeest.

De legende wil, dat op de zevende dag God de Schepper op de Roque Grande is gaan zitten en iets zoets wilde eten. Zodoende heeft heeft Hij toen op deze helling van El Rincón de Tenteniguada, de mens deze lekkernij cadeau gedaan. Zo vertelt men ook, dat Hij de pitten uitspuwde tot aan de Cuenca de las Tirajanas, waar dit fruit tot op de dag van vandaag overleeft.

El Rincón is klaar om in juli 2007 haar Fiesta de la Guinda te gaan vieren, maar dit jaar zijn er ernstige moeilijkheden om voldoende fruit te produceren voor de manden die men de bezoekers cadeau wil doen.

Door de gevoeligheid voor extreme koude- en hitteperioden, die dit jaar precies vielen in de periode waarin de bomen in bloei stonden, heeft ervoor gezorgd, dat de oogst heel mager is, omdat de bloesems zijn gedood.

Is de oogst op zich al pover, ook de merels spieden in het rond en hebben verwoestingen aangericht in de bomen die dit jaar vrucht dragen, ondanks de vogelverschrikkende middelen die de bewoners hebben ingezet om hun oogst te redden.

Esteban Suárez, bewoner van El Rincón, die het gebied perfect kent, kan zich een dergelijk slechte oogst niet herinneren. De oogst van dit jaar, staat in schril contrast met de overvloedige oogst aan tunos (cactusvruchten) en almendras (amandelen), die, zo bevestigt hij, ‘dit jaar voor het oprapen liggen.’

De guindero (kersenboom) groeit in deze regio bijna in het wild en pas sinds kort beleven de mensen de oogst, van bomen die vele jaren geleden zijn aangeplant. De laatste tijd heeft de Gemeenteraad van Valsequillo een intensieve campagne gevoerd voor heraanplant, die de toekomst moet verzekeren. Maar dit jaar hebben die bomen nog niet hun eerste vruchten kunnen geven, behalve enkele die verspreid op de berghelling staan.

In Valsequiño haat men de merels, ‘want de kersen die ’s nachts rijpen, worden ’s morgens door de merels opgegeten. De merel is bovendien extra schadelijk, omdat deze de kersen plukt en ze op de grond gooit, waar ook de duiven ervan meepikken, als de merels een gaatje voor ze openlaten,’ aldus Esteban Suárez

Miguel Ramírez, is een kweker die diverse kersenbomen bezit in El Rincón, in de nabijheid van de Los Peñones en hij bevestigt, dat de ouderen in het dorp, in dertig jaar, niet een dergelijk slechte oogst hebben meegemaakt. Ook hijzelf heeft nooit een dergelijk arme oogst beleefd. ‘Alle bomen die u nu zonder fruit ziet, waren vorig jaar overladen vol. Het is niet alleen de merel of de ekster die schadelijk geweest is voor de oogst, maar vooral ook de koude heeft veel schade veroorzaakt, net zoals men mij verteld heeft, dat dit gebeurd is in Valle del Jertes en in ander kersengebieden op het Penínslua (vasteland van Spanje).’