Sloop van Cho Vito als voorbeeld

Het grootste deel van de huizen die sinds 40 jaar dit vissersdorp vormen, is afgebroken, ook buitenlanders vrezen voor hun bezit.

De omstreden Spaanse Kustwet van 1988, die door de Socialistische Regering met kracht in daad wordt omgezet, zorgt nu ook in Groot Britannië en Duitsland voor krantenkoppen. De ambassadeurs van beide landen hebben de Spaanse regering om opheldering gevraagd, omdat ook talrijke van hun landgenoten rechtstreeks daarbij betrokken zijn. De Wet bepaalt, dat op de eerste rij aan zee geen bebouwing mag plaatsvinden, dit wil zeggen, dat het kustgebied openbaar grondbezit is.

De eerste “hap” gaat in de te slopen huizen van Cho Vito.

Al enkele jaren vinden er metingen plaats voor een nieuwe afbakening van het kustgebied, die in 2011 moeten zijn afgerond. Tot dan is er nog veel onzeker. Naar verluidt, moeten huizen, die op deze kuststrook staan en die voor 1988 een bouwvergunning hebben gekregen in Staatseigendom overgaan. De eigenaren kunnen een gebruiksrecht van maximaal 30 tot 60 jaar aanvragen; ze kunnen hun eigendom echter niet verkopen en zonder toestemming ook geen verbouwingen uitvoeren.

Ley de Costas 22/1988
Deze Kustwet verbiedt bebouwing direct aan de kust, in de duinen, op klippen en stranden. Tegelijkertijd beschermt de Wet een kuststrook landinwaarts, die als openbare ruimte wordt aangemerkt. Panden die op deze kuststrook staan en die voor 1988 een vergunning kregen of gebouwd zijn, gaan over in Staatseigendom. De eigenaren kunnen een gebruiksrecht van maximaal 60 jaar aanvragen, maar ze kunnen hun eigendom echter niet verkopen en, zonder toestemming, ook geen verbouwingen plegen. De precieze grensbepaling van gebieden op deze beschermde kuststrook, die Staatseigendom zijn, loopt al jaren en moet in 2011 door het Ministerie van Milieu afgerond worden. Aldus de Wet.

Zoals het dagblad EL País meldde, worden duizenden Spanjaarden en honderden buitenlanders hierdoor getroffen. In september 2008 heeft de staatssecretaris van Buitenlandse Zaken, Meg Mumm, een ontmoeting gehad met de directeur van het Spaanse Directoraat voor Kustzaken, Alicia Paz Antolín gehad. Mumm heeft zich over de bijzonderheden van de Wet en de toepassing ervan te laten informeren. De Europese buren hebben er begrip voor, dat Spanje de schade door uitbreiding van stedelijke bebouwing in het kustgebied wil beperken, maar ze zijn echter sceptisch wat de uitvoering betreft.

Begin oktober 2008 werden de eerste huisjes in Cho Vito in Candelaria (Tenerife) gesloopt. Een groot deel van de woonwijk – voornamelijk tweede woningen en weekendhuisjes – werden onder zwaar protest van de eigenaren afgebroken. De betrokkenen hebben een belangenvereniging opgericht, waarvan Carmen del  Amo voorzitter is en zij spreekt namens 15% van de, “in heel Spanje 45.000 met sloop bedreigde huizen.”

Antolín vindt dit getal overdreven. Ze verzekerde de buitenlanders, dat de Spaanse Regering voorlopig geen plannen tot wetswijziging heeft. Maar toch wordt het steeds duidelijker, dat de klaarblijkelijke willekeur bij de toepassing van de Wet en het steeds groter wordende aantal van getroffenen, de Regering nog de nodige moeilijkheden zal bezorgen.

Het zelfmoord commité.

Op 7 oktober 2008 zijn de eerste huisjes in het vissersdorp Cho Vito, gemeente Candelaria (Tenerife), ten prooi gevallen aan de draglines. In tijd van een paar dagen werd de helft van de in totaal 31 weekendhuisjes afgebroken. Daaraan konden noch de door de huiseigenaren ingediende en lopende beroepszaken, noch hun vertwijfelde verzoeken, om hun eigendom te beschermen, iets veranderen. Een jaar geleden had de vereniging van huiseigenaren in wanhoop nog gedreigd met een “massale zelfmoord”. Later protesteerden ze met een hongerstaking, waarmee ze een gesprek hebben kunnen afdwingen met de Canarische Regering. Maar alles is tevergeefs geweest. De Spaanse Regering handelde via het Ministerie van Milieu, dat op haar beurt genadeloos het verantwoordelijke Kustdepartement inzette voor de sloop van de op openbare grond gebouwde huizen. De eigenaren zijn gedeprimeerd verslagen.

De regeringsplannen voor een “kustzuivering” zijn al sinds 2006 bekend. Destijds werden ook de eerste illegale bouwwerken, voornamelijk blokhutten en visserskotjes, aan de kust van El Sauzal verwijderd. Ook hier mochten protesten van de eigenaren niet baten.

Cho Vito.

Dat de Regering nu met de sloop van Cho Vito een precedent heeft geschapen komt, omdat het hier niet meer om zelfgetimmerde krotten gaat, maar om huizen die een klein dorp vormen.
Enkele van deze huizen, zoals dat van David, zijn zelfs met een hypotheek belast en bleven daarom – omdat ze aantoonbaar het enige woonadres van de bewoner zijn, voor sloop gespaard, totdat de eigenaren zijn verhuisd.

Cho Vito.

De overige huizen zijn, ondanks hun 40-jarig bestaan, tot gruis vermalen. De chauffeur van de eerste sloopmachine die het doodvonnis moesten voltrekken, weigerde op het laatste moment tot sloop over te gaan, waarop hij werd ontslagen. Toch schaarde hij zich aan de zijde van bewoners van Cho Vito. Maar met 180.000 werklozen op de Archipel had Kustzaken geen grote problemen, om iemand anders te vinden en een tweede chauffeur van de sloopmachine voerde de opdracht zonder enige twijfel uit.

De wijk werd afgesloten en de betrokkenen scholden: “Dit is zoals in Guantánamo, ze behandelen ons als misdadigers.” Later liet de Guardia Civil de sloopwerkzaamheden stilleggen, omdat de veiligheid van de bewoners van de met sloop betroffen woningen niet gegarandeerd leek.

Aan een protestdemonstratie namen zelfs milieuambtenaren van het Eilandbestuur van Tenerife deel. “Ik ben hier als vrij burger, opdat ik me gekleineerd voel,” zei Wladimiro Rodríguez.

De regerende partij in het Eilandbestuur (Coalición Canaria = CC) haastte zich, door een in communiqué haar afwijzing van de actie te bekrachtigen en legt de schuld eenzijdig bij de in Spanje regerende socialistische partij. “Sinds de PSOE aan de macht is, houdt deze zich bezig met de sloop van kustwijken, om een voorbeeld te stellen. Maar wat in Cho Vito gebeurd is, laat de willekeur zien, waarmee de Regering, die blijkbaar op Tenerife gebrand is, handelt,” zo staat te lezen in het communiqué

In het Canarische Parlement heeft de Canarische Milieuminister Domingo Berriel ook geen tijfel laten bestaan over zijn afwijzing van de handelwijze van Kustzaken. Hij verweet de verantwoordelijken, Cho Vito bewust niet tot “ plaats van Interesse voor de Mensheid” te hebben willen verklaren. Dit had de Gemeente met betrekking tot uitwerking van een nieuwe PGO (Plan voor Ruimtelijke Ordening) aangevraagd. Het Departement Kustzaken heeft de onder beschermingstelling resoluut afgewezen met het argument, dat op deze plaats een strandboulevard staat gepland.

Cho Vito.

De burgemeester van Candelaria, Gumersindo García, benadrukte eveneens, dat de Gemeente alle mogelijke pogingen ondernomen heeft, om sloop van Cho Vito te voorkomen.

LEES OOK: http://www.hollandsenieuwe.com/kustwet-bedreigt-150-huizen-in-het-noorden_8410/