Van kroegslaaf tot cafémadam: Jennie

Twee en een half jaar werkte Jennie voor Herman in het café ‘t Trefpunt in de Gran Chaparral in Playa del Inglés. Herman vertrok vrij plotseling voorgoed naar Nederland en Jennie bleef alleen achter. “K*t, wat moet ik nou doen?” dacht Jennie. André, haar vriend is de man die weinig woorden nodig heeft om diepzinnige ideeën te uiten: “Gewoon doorgaan” was zijn advies.

En dus staat Jennie braaf gehoorzamend alweer heel wat maanden bier uit te delen aan Jan en alleman die het gezellige kleine kroegje weet te vinden in Playa del Inglés.

Jennie Maandag in 't Trefpunt

“Eigenlijk veranderde er niet zo heel veel”, zegt Jennie, “al moet ik nu natuurlijk ook de inkopen doen en zo, maar het voelt eigenlijk best wel heel lekker.”

Dat is dan ook weer niet zo gek, als er iemand met ‘horeca’ in het bloed is opgegroeid, dan is het Jennie wel. Haar wieg stond naast de tap, dus het bier is er met de paplepel ingegoten, en toen ze later van de lagere school thuiskwam, kon ze haar jas aan de tapstok hangen. Het was echt geen “thee” wat er dan klaarstond op de bar. Verder is Jennie halfdoof, en is het met haar oprechte menseninteresse ook maar zo zo gesteld. Kortom, de ideale mix voor een heuse cafémadam. De wens van haar ouders, dat ze het ooit zo ver zou schoppen, is dus al heel vroeg uitgekomen. Met haar nog maar 27 lentes staat ze nu toch al in haar eigen kroeg.

Jennie aan het werk

Desondanks blijft het voorlopig bij maar één kroeg, “Ik ben liever lui dan moe” zegt Jennie terwijl ze aan de goede kant van de bar is aan het genieten van een drankje en de gasten zichzelf maar moeten bedienen.

Op één of andere manier raakt haar manier van doen en zijn iets bij de gasten, ze blijven maar terugkomen. Maar dat komt wellicht dan toch weer door Herman. Die ontwikkelde en voerde het gebruik in van de one-and-only, “Herman’s DropShot” en die wordt nog steeds, geheel ambachtelijk, door Jennie, of beter gezegd, door één van haar vrienden waarschijnlijk, gemaakt en verkocht in ‘t Trefpunt. “One DropShot a day keeps the doctor away” prijkt er dan ook op een charmante plafondtegel tussen de beha’s en boxershorts.*

In de toekomst vinden er wellicht frambozenjamsessies plaats in het gezellige bruine kroegje, alle ingrediënten zijn aanwezig: een heuse piano, een accordeon, een bas en een saxofoon vormen onderdeel van de decoratie. Jennie, als oudere cafémadam in een rokerig jazzcafé over tig jaar? “Ik leef met de dag” zegt ze zelf, “maar ik zie mezelf hier wel grijs worden en biertjes tappen voor alle vrienden ja.”

Dus als je naar een gezellig kroegje wil, waar je gewoon jezelf kunt zijn (het maakt Jennie toch niet uit hoe je bent) en waar je elkaar tussen de liedjes door nog kunt verstaan aan de bar, of als je deze curieuze verschijning eens wilt aanschouwen: Café ‘t Trefpunt in de Gran Chaparral, Playa del Inglés, Gran Canaria.

*Als je wilt weten hoe het zit, staat en hangt met de beha’s en boxershorts, kijk dan op de Hyvespagina van “Trefpunt Gran Canaria” op vroeuwe.hyves.nl.

Op de kaart: